Αυγερινό φεγγάρι

Στο πέτο μ’ ένα αγκάθινο στεφάνι

κρατάς το γέλιο μου στυφό

κι η αγκαλιά μου αυγερινό φεγγάρι

μέσα στη νύχτα στέκεται χλωμό

ο ύπνος μια νύχτα θα με πάρει

στου ουρανού τα σύννεφα θ’ ανεβώ

μαζί σαν φίλοι θα σμίξουμε και πάλι

θεέ μου πόσο σ ‘ αγαπώ

στο πέτο μ΄ ένα αγκάθινο στεφάνι

πετάς το γέλιο μου μέσα στο βυθό

και ‘γω που κλαίω σαν το γεράνι

που το κόψανε χλωρό-

θε μου πόσο σ’ αγαπώ.