Αθηνά Στυλιανή Μίχου, «Υποδόρια ωδή», εκδ. Σ.Π.Λ., 2021
3Δεκ
Tο φαεσίμβροτο* του ταξιδιού στα μάτια θάλασσας
Το ταξίδι κρατάει ζωντανές τις γραμμές
Η ίριδα ως κάθε σταγόνα υδροποιεί την ιστορία και ο ήλιος βρίθει φωνές
Ίνινες λέξεις χτίζουν χέρια τόπων
Δια του φωτός η επικοινωνία χρόνων στάζει ήχους στους χώρους σωμάτων
Νέονται** κινήσεις και τοποθετούν την επιστροφή σε ρυθμούς μετάγγισης
Πτώση σκιών στο ταξίδι μουσικών συμβόλων
Η ιστορία ήχου λικνίζει την καμπάνα
Το βήμα συναντά το χρόνο
Βαδίζει στο ρυθμό Ηούς γεννήσεων
Κατακτά ώρες της αυτής συνεύρεσης σε χτύπους
Δάχτυλα μετράνε σφυγμούς
Η ενδιαπόσταση των κεντά φλέβες
Η πιο κοντινή απόσταση είναι η ευθεία
Βαδίζει η γειτνίαση, προχωρά η μέρα
Η ώρα βαφτίζει τους δείκτες της
Χαράζει…
Το ξημέρωμα αίρει τη ροή
Τελεία προς τελεία ανάγει το κέντρο του κύκλου
Αναδιάρθρωση
*: Από ορφικό ύμνο Απόλλωνος. Που παρέχει στους ανθρώπους φως
**:νέομαι: πορεύομαι
Διαβάστε περισσότερα



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















