Η ΔΑΣΚΑΛΑ, ΚΥΡΙΑ ΖΩΗ

Πολύχρωμη, νεκρή πεταλούδα
σε φύλαξα τρυφερά ανάμεσα στις σελίδες
του βιβλίου των Θρησκευτικών
Συχνά πυκνά σε κοίταζα, μην αναστηθείς και φύγεις
– ποτέ δεν είσαι σίγουρος με τους θεούς –
Και να η δασκάλα, με ρωτά
«Πες μου παιδί μου, τι ον είναι ο άνθρωπος;»
«Δυο φτερά κυρία είναι ο άνθρωπος
κι ένα μικρό σώμα στη μέση»
Κι εκείνη:
Αδιάβαστη, μηδέν!
Μηδέν!
Συναντηθήκαμε μετά από χρόνια
Με θυμήθηκε
«Συγγνώμη! Άξιζες έναν καλύτερο βαθμό»
είπε
Κι ύστερα άνοιξε τα φτερά της
Και χάθηκε