Παναγιώτα Λάσκαρη, Δύο ποιήματα
22Μαρ
ΑΠΟ ΤΟ ΩΜΕΓΑ ΣΤΟ ΑΛΦΑ
Γράφω γιὰ νὰ μὴν ξεχάσω τὶς παύσεις ἀπὸ μουσικὲς
ἀειθαλεῖς καὶ ἰχνήλατες ὅταν αἰθέρια
βήματα στρογγυλοκάθονται στὸ ἔσω δῶμα
ἐνῶ ἀναθυμιάσεις πικρῆς καιομένης βάτου
διαπορθμεύουν τὴν ὕπαρξη ἀπὸ τὸ ὠμέγα
στὸ ἄλφα ξανὰ καὶ ξανὰ μετέωρες.
Τὰ πικρὰ στιβαρὰ καὶ συνάμα ἀθίγγανα
κυοφοροῦν πάντοτε ἕναν ἐλαιῶνα
μὲ κεῖνο τὸ πράσινο τὸ χαλκεύοντας σὲ πεῖσμα
ἐλπίδα πάνω στὴ θλίψη τῆς ἄνοιξης.
Φτάνει μονάχα μιὰ μικρούλα παύση παρεστιγμένη
ἀπὸ ψωμάκι Ὀνουφρίου πενταετοῦς
λάθρα εἰσερχομένη στὴν Ἱστορία.
Διαβάστε περισσότεραΑφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















