Η ΕΣΧΑΤΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ
Ποτὲ μὴν θάψετε τὸν Ἥλιο
Τό ’χει κατ’ ἐπανάληψιν δηλώσει
πὼς εἶναι ὑπὲρ τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν
Ἡ ἐσχάτη ἐπιθυμία του
στὸ τέλος κάθε ἡμέρας
εἶναι νὰ καίῃ τὸ σῶμα του
προσφέροντας ἁπλόχερα
τὸ θαῦμα καὶ τὴν εὐφρασία
τοῦ ἡλιοβασιλέματος
ΜΙΑΣ ΑΚΟΜΗ ΜΕΡΑΣ
Χάρτινη ἡ σάρκα τ’ οὐρανοῦ
Δὲς τί ἐναίσια ποὺ καίγεται
σʼ αὐτὴν τοῦ ἥλιου τὴν δοξαστική
τελετουργία θανάτου
στὸ κάθε ἡλιοβασίλεμα
Κ’ ἔπειτα τὸ μαῦρο τῆς νυκτός
Ἡ στάχτη καὶ τὸ κάρβουνο
ἀπομεινάρια λυσαλγῆ
μίας ἀκόμη μέρας ἀλγεινῆς
πλὴν ὅμως μέρας μελιχρῆς
νῦν ἀποτεφρωμένης
ΤΟ ΣΕΛΗΝΟΦΩΣ
Τί κι’ ἂν κρύβεται
ὁλονυχτὶς ὁ ἥλιος
Τὸ σεληνόφως
δακτυλικὸ θωπείας ἀποτύπωμα
στὸ σῶμα τῆς σελήνης
τὴν παρουσία του προδίδει
Αφήστε ένα σχόλιο
