Γεωργιάνα Κεστρινού, «Ιστορία των αναμνήσεων»
15Σεπ
Σήμερα, 2022, η λέξη «ποιητής» δε θυμίζει εποχή.
Υπάρχει βαθιά πίστη πως κάθε γενιά είναι ύποπτη στα
ομολογούμενα αδίστακτα στοιχεία της αθανασίας.
Σκεφτείτε δυνατά και θα βρείτε νερό.
Θάνατος ανεξίτηλο μελάνι γεμάτο μαύρο.
Ο σκηνοθέτης, ένας θαυματοποιός:
υποψιάζομαι πιο πεζές τις καθημερινές δουλειές ή,
έστω, τις θυσίες του πνεύματος.
Ο,τι προλάβουμε.
Δεν είναι παρήγορο ότι είναι Σεπτέμβριος;
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















