Sophia Tomaso, Ποιήματα
29Απρ
Όταν η σιωπή βαραίνει τον αέρα, όταν οι σφαίρες γαζώνουν κάθε λογής κορμιά, η ποίηση πρέπει να ψελλίζει σιγανά, πρέπει να γίνεται ανάσα που καίει.
Σε εποχές φόβου,
σε εποχές αίματος και τρομοκρατίας,
η ποίηση δεν είναι
να κουκουλωνει πτώματα και να χαϊδεύει αυτιά.
Προσευχή να γίνεται,
να γίνεται αλήθεια.
Η ποίηση δεν είναι απλώς τέχνη είναι θεραπεία.
Διαβάστε περισσότεραΑφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)

![Shūji Terayama (1935-1983),«Ποιήματα και Πεζά»,εκδ. Βλεφαρίδα [Μετάφραση- Επίμετρο: Παρασκευή Ζέρβα] -Προδημοσίευση](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/images-6-75x75.jpg)



















