Καίτη Λιβιδώ, Τρία ποιήματα
14Μαΐ
ΕΝΑ ΑΛΟΓΟ
Στους βραβευμένους
Με ασυνήθιστα μακρύ λαιμό
κέρατα ανάμεσα στ’ αυτιά
και τέσσερα πανύψηλα ποδάρια·
θαύμαζε τις κηλίδες του στον καθρέφτη
Αναρωτιόταν αν είναι Αραβικό
ή μήπως Απαλούζα
Δεν του περνούσε απ’ το μυαλό
καμήλα πως είναι παρδαλή
χωρίς καμπούρα
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)

![Andrea Cote, «Ραγισμένο λιμάνι» [Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παλαιολόγος] -Παρουσίαση βιβλίου](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/Clipboard-1-75x75.jpg)



















