ΕΝΑ ΑΛΟΓΟ
Στους βραβευμένους
Με ασυνήθιστα μακρύ λαιμό
κέρατα ανάμεσα στ’ αυτιά
και τέσσερα πανύψηλα ποδάρια·
θαύμαζε τις κηλίδες του στον καθρέφτη
Αναρωτιόταν αν είναι Αραβικό
ή μήπως Απαλούζα
Δεν του περνούσε απ’ το μυαλό
καμήλα πως είναι παρδαλή
χωρίς καμπούρα
***
ΜΕΤΡΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΑΡΙΣΤΩΝ
Μέτρια θέλω να ’μαι
Τη δόξα αφήνω ενέχυρο στους ξιπασμένους
Όσα κι αν γράφουν αντιλέγοντας
γίνεται η ζήλια εμφανής·
κι ο φόβος μήπως οι επαΐοντες
τους κατατάξουν μεθ’ ημών
Πως θα χαθούν στο πέλαγος της λήθης
μέσα τους το γνωρίζουν –όπως κι εγώ
Διαρρηγνύουν τα ιμάτια εν ζωή
Σε μια απέλπιδα προσπάθεια
έστω, στην επομένη να επιπλεύσουν
***
Η ΕΣΑΝΣ
Στο σύστημα αυτό είμαστε αέρια
Μόνο αν εκραγούμε
τα περιττώματα θα πετάξουμε
από τη θέση που βολεύτηκαν
Κι αν έρθουν οι επόμενοι;
Το έντερο αν τρέφεις
με ό,τι σου σερβίρουν
Απόηχος θα είναι αυτή η εσάνς
