Αδιόρατα πένθη

Σήμερα πέθανε ένας παλιός ποιητής.
Μεγάλωσε ο χώρος μες στα χέρια μου
κι όλα τα ενδεχόμενα δικά μου.
Tα κοίταζα προσεκτικά τα μέτραγα
αλλά δεν ήξερα τι να τα κάνω.
Η αμηχανία μιας γενιάς.

Ύστερα πήρα τα μολύβια και τα έξυσα.
Κανένας λόγος, ποιος γράφει με μολύβι πια
ή νοσταλγία
αδιόρατα πένθη
στη μύτη τους δεν ξέρω αν κράταγα τον κόσμο όλο
ή τίποτα.