Ξεριζωμὸς
Βογάζκιοϊ 13 Ἰουνίου 1924

Ἔμαθε νὰ γράφει ποιήματα,
νὰ σφιχτοδένει τοὺς στίχους
στὶς κομμένες ρίζες τῆς γενιᾶς του,
στὸ στερνὸ θυμιάτισμα στὰ μνήματα,
στὴ γυμνωμένη ἐκκλησιά,
στῶν σπιτιῶν τὶς πόρτες
καὶ τὰ παραθύρια
ποὺ ἔχασκαν ὀρθάνοιχτα.
-Πατέρα, σὰν ἀνταμωθοῦμε κάποτε
θὰ σοῦ πῶ γιὰ τὶς κουρτίνες μας,
ξεμακραίναμε κι ἀνέμιζαν
ἀπ’ τὰ παράθυρα
ὅπως κουνάει στὴν προκυμαία
ὁ κόσμος τὰ μαντήλια
γιὰ καλὸ κατευόδιο.
Τὸ ξεφτισμένο χαρτὶ
τοῦ ἀνταλλάξιμου,
ἐκεῖνο τὸ κομμάτι ριζικοῦ,
εἶναι κακιὰ πληγὴ
καὶ στάζει ἱστορία.