Ευωδιάζει το γαλάζιο λιβάδι στη Χάβρη
ή μήπως είναι ο Ισθμός της Κορίνθου;
Τεχνητό πέρασμα δύσης και ανατολής
δύο ξέρες που ανταγωνίζονται η μία την άλλη
μέσα στον χρόνο κύμα που σκάει
άσπρη αρκούδα αποτραβιέται στις σπηλιές.

Δεν φταίνε τα ροζιασμένα χέρια του που
δεν βαστούν πια τα κουπιά
είναι η θάλασσα που αγρίεψε
ο ΜόμπυΝτικ παραμονεύει σε έναν
βυθό με φρέσκες πέτσες ελπίδας.

Πάνω στην ξασπρισμένη πέτρα σκαλίζει
την προτομή του τέρατος ο ΩγκύστΠερρέ
χαιρετώντας επιδεικτικά τη Σιδηρά Κυρία που
ανέμελα στέκει στην τσιμεντένια μαρίνα
πενήντα χρόνια σχεδόν πριν τη σχάση.