1. I.

Ἀρραβωνιάσματα

―Μεγαλοβδομαδιάτικο φιλὶ θὲ νὰ σοῦ δώσω

πικρή, γλυκιά μου ἀπαντοχή, φυλακισμένη ἀγάπη.

Στεφάνι ἀπ’ ἁγιόκλημα στὴν κεφαλή σου τάμα

καὶ μιὰν ἀχτίνα φεγγαριοῦ γιὰ τὸ τριμμένο ροῦχο.

―Τὰ δάκρυά μας πέτρωσαν μὲς στῶν ματιῶν τὶς κόχες

κι ἡ κάθε μέρα βότσαλο σὲ δρόμο ποὺ στενάζει.

Στὴ σταυρωμένη ζήση μας τὸ μωρουδίσιο κλάμα

ἀπόκριση θ’ ἀποζητᾶ σ’ ἐρειπωμένο μνῆμα.

―Κουράγιο, τὰ χαλάσματα χαλάσματα δὲν εἶναι

κάθε ξημέρωμα σταυρός, κάθε νυχτιὰ λαμπάδα.

Μεγαλοβδομαδιάτικο φιλὶ θὲ νὰ σοῦ δώσω

κυρά μου σὺ βυζαντινή, ἀναστημένη ἀγάπη…