Γαρυφαλιά Φωκά, Πέντε ποιήματα
11Ιου
[Mojgan Abolhassani , Ocean Of Love]
Να βούλιαζα στα χέρια σου
με όλα τα βαρίδια μου
να έληγα στην άμμο
σ αυτά σ αυτά
τα μαξιλάρια του βυθού
τα ριγωμένα
να ‘γερνα επάνω
ωσάν θαλαμηγού
να ξύπναγα
κάθε φορά κι αλλού
να χάιδευα αστερίες σου
τα βρύα, τον ιχθύ
τα φύκια, τα σφουγγάρια,
να κράταγα ενός λεπτού
ανάσα κάθε τόσο
εγώ να ξέρεις
θα σε σώσω.
Αφήστε ένα σχόλιο

![Κώστας Ταχτσής, «Κι έχουμε πόλεμο!» [Απόσπασμα «Το τρίτο στεφάνι» (1962)]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-5-75x75.jpg)


![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Ανατολικά της Εδέμ» [σενάριο: Ζόι Καζάν]/ Σειρά, Netflix (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-1-5-75x75.jpg)




















