Τριστάνος

Όποιος την ομορφιά έχει ατενίσει,
ήδη τον έχει ο θάνατος τυλίξει:
για επίγεια έργα πια δε θα φτουρήσει,
κι όμως – πόσο θα τρέμει για τη λήξη,
όποιος την ομορφιά έχει ατενίσει!

Αιώνια ο καημός του θα διαρκέσει·
τρελός μόνο θα είναι, όποιος ελπίσει
για τούτη την ορμή ποτέ ν’ αρκέσει –
όποιον το βέλος του έρωτα χτυπήσει,
αιώνια ο καημός του θα διαρκέσει!

Σαν μια πηγή θα θέλει, αχ! να στερεύσει,
κάθε πνοή φαρμάκι, λες, ν’ αχνίσει,
κι απ’ το λουλούδι θάνατο να εισπνεύσει·
όποιος την ομορφιά έχει ατενίσει,
σαν μια πηγή θα θέλει, αχ! να στερεύσει!

(Tristan, 1825)