Τοκάτα [Toccata]

   

Να, ο Απρίλης! Η ανία

της σκόνης του νερού των ουρανών,

στο παραθύρι η ψάθα∙ ηρεμία,

του ανέμου έν’ άγγιγμα –

μια πληγή:

με τέτοια ξένη παρουσία η ζωή,

στο κενό των θυρών

στης στάχτης τον λεπτό καπνό

στου βήματός σου την ηχώ, μες στις στοές.

 

 

Ottone Rosai, Πορτραίτο του Μάριο Λούτσι (Ritratto di Mario Luzi, 1941): ο ποιητής σε νεαρή ηλικία.

 

 

**********************************************************************************

 

 

      Το τέρμα [Il termine]  

 

Το τέρμα, τ’ αποκορύφωμα

αυτής της απόκρημνης, ελικοειδούς διαδρομής,

νάτο, σίμωσε –

κοντά ήρθε πια:

ξεκάθαρα προειδοποιήσανε για τούτο

τα λείψανα τα ισχνά

σ’ ένα σταθμό προσκυνητών

εκεί ψηλά, στ’ ουρανού την αιχμή.

 

Λίγο παραπάνω

στο βλέμμα του

τι απλωσιά θ’ άνοιγε

απ’ την κορφή που θα ’χε φτάσει…

στη φαντασία του

μακαριότητα ήτανε κιόλας

χαρισμένη, πιότερο

για το βάσανο παρά για τη λαχτάρα του.

Ναι, η απεραντοσύνη, το φως

μα η γαλήνη η αληθινή θα μπορούσε τάχα να υπάρξει;

Εκεί το εγχείρημά του

θα ’βρισκε λύτρωση λαμπρή

μέσα σ’ ελπίδα λαγαρή –

ή θα ξεφύτρωνε μια νέα, ακατόρθωτη κλίμακα…

Τούτο φοβότανε, τούτο ποθούσε.

 

 

 

Ο ποιητής Μάριο Λούτσι σε προχωρημένη ηλικία.

 

*********************************************************

  Ζωή αφιερωμένη στην Ποίηση

 

 

Η παρουσία του μεγάλου ποιητή Mario Luzi (1914-2005) στα ιταλικά γράμματα ξεκινά από την εφηβική του ηλικία κι ολοκληρώνεται κυριολεκτικά τις τελευταίες ώρες της ζωής του. Το ποίημα «Τοκάτα» είναι το πιο πρώιμο από όσα περιλαμβάνει η πρώτη συλλογή ποιημάτων του, La Barca. Τούτο φέρει τη χρονολογία: 1932. Ο ποιητής τότε δεν είχε κλείσει ούτε τα 18 του χρόνια. Εκείνον τον Απρίλη, που γέμιζε την ψυχή του νεαρού «ερμητικού» με μελαγχολία, ξεκίνησε η μακρότατη θητεία του Λούτσι στην ποίηση: επτά ακόμα δεκαετίες αδιάκοπης έμπνευσης, αναζήτησης και δημιουργίας.

 Πράγματι, αναφέρεται ότι λίγες ώρες προτού ξεψυχήσει, στα τέλη Φλεβάρη του 2005, ο Λούτσι υπαγόρευσε στη συνεργάτιδά του το ποίημα με τον εύγλωττο τίτλο «Το τέρμα». Με αυτή την ύστατη προσφορά, ο ενενηντάχρονος ποιητής ολοκληρώνει την επίγεια διαδρομή του – έτοιμος πια για την «πορεία προς του κορφή»…