Δημήτρης Ζάχαρης, Τρία ποιήματα
2Απρ
Nadya Abrous, Homeless 4 (2020)
Ο άστεγος
Παραπάτησα και έπεσα
Ένιωσα το παγωμένο πεζοδρόμιο –
σαν παλιό παράπονο.
«Χτύπησες;» Ακούστηκε μια φωνή
Γύρισα και τον είδα.
Στην είσοδο ενός μαγαζιού,
σπήλαιο σύγχρονης δυστοπίας.
Δύο χαρτόνια, διπλό μπουφάν
σκούφος, γάντια, μια κουβέρτα.
Ένας σκύλος στα πόδια του
Και πλαστικές σακούλες –
το Βασίλειό του.
«Θες βοήθεια;» με ρώτησε
Και θυμήθηκα πόσο κρύο ήταν το τσιμέντο.
Άνοιξα την καρδιά μου…
Του είπα να μπει.
Καιρός ήταν να βρεθεί
κάποιος να την ζεστάνει.
Αφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)


















