Η ποιητική του συλλογή 

«Απεραντοσύνης νεύμα», Αθήνα 2010 (αυτοέκδοση)

Η υπόσχεση μιας ελπίδας

Το πέταγμα των αρπακτικών πουλιών φανέρωσε μιαν ανέφικτη εικόνα.

Χερσότοπος.

Σκέψη παρατεταμένη.

Χειρονομία ικευτική.

Μέσα από το αρχικό νεφέλωμα φανερώθηκε το δίδυμο φεγγάρι.

Ένα απρόσμενο όραμα.

Η αγιοσύνη ασώματη απέναντι στον σπασμένο καθρέφτη.

Στις χόες του νου σπονδές μυστηρίων φανερώνουν το λίγωμα της έκστασης.

Ένα γιγαντιαίο ερωτηματικό προβάλει την αποσπερίδα μέσα στην καρδιά

της ήττας.

Βίαιη η αφύπνιση της νοσταλγίας και μέγα το πένθος της άνοιξης.

Μέσα στη διαυγή σκοτεινιά του νου ο εμμονικός συμβολισμός χαράσσει

με νύχι σπασμένο τον ιδρυτικό κανόνα της συγγένειας.

Μια αγαπητική ιδιοτροπία αποκαλύπτει το αδύνατον της επιθυμίας.

Ο χρόνος θλίβεται. Ο τόπος ανυπόστατος.

Μαγεμένοι ιριδισμοί φωτίζουν το ανύπαρκτο νοσταλγούμενο.

Μύστης και υπνοβάτης σε μακρινή αποικία δοκιμάζω την παλιά

συνταγή της αναμονής και της δικαίωσης.

Καταραμένη ευχή και ενέχυρο εξουσίας η ξαφνική τρικυμία

του βουβώνα.

Ξέρω ότι θα υπάρξεις.

26 Απριλίου 2010

Αθήνα

Μεταξουργείο