Μια δυστοπική ποίηση ταξικής και υπαρξιακής κατάρρευσης

Η τελευταία ποιητική συλλογή του Σωτήρη Νούσια, Λαιμητόμος στον ουρανό (ΑΩ, 2023), αποτελεί ένα έργο που ξεχωρίζει για τη δυναμική της γλώσσας και την τόλμη της κριτικής της. Συνδυάζει την πολιτική και κοινωνική κριτική με υπαρξιακά ερωτήματα, προσφέροντας μια δυναμική και συχνά δυστοπική προοπτική για τον σύγχρονο κόσμο.

Οι πολιτικές και υπαρξιακές προβολές της δημιουργούν μία ατμόσφαιρασκοτεινή, με στίχους γεμάτους εικόνες βίας, αποξένωσης και αντίστασης, όπου η αφηγηματική πυκνότητα ισορροπεί με μία γλώσσα συμβολική και μερικές φορές προκλητική.

Ξεχωρίζει η εικονιστική γλώσσα με τη χρήση μεταφορών και σκοτεινών εικόνων (μια λαιμητόμος ακρωτηριάζει τον Ουρανό). Ο ουρανός-λαιμητόμος μοιάζει να συμβολίζει το τέλος των αστικών ψευδαισθήσεων, οδηγώντας στην ταξική συνειδητοποίηση μέσω της καταστροφής.

Χαρακτηριστική είναι η μπαχτινικήπολυφωνία του έργου. Οι στίχοι του Νούσια εναλλάσσονται μεταξύ λυρισμού, σαρκασμού και προφητικού τόνου, δημιουργώντας μια δυναμική ανάγνωση. Η χρήση αντισυμβατικών εκφραστικών δομών αποκαλύπτει μια απόπειρα διατάραξης της γλωσσικής ρουτίνας.Ο ποιητής παραδίδει μια ριζοσπαστική, πολιτικά δραστική ποίηση με επαναστατικές και υπαρξιακές προεκτάσεις. Καταγγέλλει την καταπίεση, την καπιταλιστική εκμετάλλευση και την υποκρισία των θεσμών, δείχνοντας μια κοινωνία που έχει θυσιάσει την ανθρωπιά της («Άδειος Θάνατος», «Ελευθερία Άπνευστη» κ.ά.).Φέρνει στην επιφάνεια την απελπισία και την απώλεια νοήματος σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από ψευδοαναπαραστάσεις και τεχνητές εμπειρίες («Αναρωτήσεις ονείρου», «Η χορωδία της νάρκωσης»).