Joseph Mallord William Turner, R.A. (1775-1851), Sunrise over the Sea, perhaps at Margate

Ἀπέραντος ὁ κῆπος ὅπου μόλις ἀπο-

Χωρισμένος ἀπ΄τὸν (πρὶν καὶ πάλι μεταμφιεσμένος μοῦ ἀγγιχτεῖ)

Θάνατο, ἔπαιζα καὶ μοῦ ἔφταναν εὔκολα ὅλα ἕως τὴν παλάμη

Ἰουλίου λόγος, Ὀδυσσέας Ἐλύτης

Ι.

Η διαδικασία της ίασης φέρει πάντα στην αρχή της τη συμπτωματική
συνάντηση με το σύμπτωμα, τουτέστιν το χωρίον, που διεκδικεί
απόλυτο χώρο στη χώρα του σώματος κειμένου ή του κειμένου
σώματος, ας είναι και προς θάνατον. Άλλωστε, τα συμπτώματα
ενεδρεύουν και στα πτώματα, τουλάχιστον ως χωρία που τα
κατοίκησαν. Τουλάχιστον. Ο λόγος για έναν Ιούλη Περασμένα
Μεσάνυχτα ή για τον λόγο που έχει πρόθεση και τελεστική φορά. Να,
κάπως έτσι: ζω για τότε που δεν θα υπάρχω. Πάντοτε μου άρεσε αυτή η
κουβέντα, γιατί σαν να μου ΄κλεινε το μάτι ο ποιητής μες την αγρύπνια
του να τη διαβάσω και πέρα απ΄τα φαινόμενα.