Σαν ξετυλίγεις μια Τσάρλεστον
και τη ρουφάς στο στόμα, αρχικά,
ανάλογα με το πόσον καιρό κάθεται στο ράφι του μπακάλικου,
νιώθεις στη γλώσσα σου που τυλίγεται
από μια ελαφρώς σκληρή, ζαχαρένια κρουστά.
Αν τη ροκανίσεις, η γεύση του ποπ ιερού εκρήγνυται γρήγορα
και ζαλίζει το κεφάλι από συσσωρευμένη υπερβατική πληροφορία.
Σύντομα διαλύεται σε μικρά νησάκια, αγιότοπα,
που ταξιδεύουν ξάστερα στα πελάγη της γλώσσας
και γρήγορα λιώνουν
ερωτευμένα και μικρά, μόνα τους.