Δημήτριος Μουζάκης, Ποιήματα
26Οκτ
Εγώ σε βλέπω απ’ τον καθρέφτη
του οδηγού
εσύ κοιτάζεις απ’ το παράθυρο
έξω.
Κι οι δυο απολαμβάνουμε τη θέα
του σώματος της φευγαλέας ευτυχίας.
***
Το σώμα των ανθρώπων
το καταλαβαίνεις απ’ τα ακρωτηριασμένα
μέλη του.
Αλλού ακρωτηριάζουν την ηδονή
αλλού το φύλο.
Εγώ δεν ανήκω σε κανέναν πολιτισμό
από τότε που με ακρωτηρίασες
ολόκληρο.
***
Δεν ξέρω τι είναι αυτό
ο θάνατος, η τετραπληγία, ο χωρισμός
πάντως το σώμα μου μπορεί να σκοτώσει
μόνον ό,τι το σώμα μου
δεν μπορεί να συνηθίσει.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Τρυφερό Κτήνος» [σκην.: Marie Kreutzer] (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/gentlemonster-billboard-970x250.w_1_107782719-75x75.jpg)




















