Η ΒΑΘΙΑ ΔΑΓΚΩΜΑΤΙΑ

Υπάρχει μια δαγκωματιά βαθιά

διαπεραστική

στο μέσον του φύλου μου

εξαιτίας της οποίας εγώ εδραιώνομαι ως ο εαυτός μου

και είμαι

και κατέχω και δωρίζω.

Χαρίζω το σώμα μου και τη λαχτάρα μου.

Υπάρχει μια δαγκωματιά εντός μου

που υποτάσσει τον άλλον

τον γονατίζει, τον λυγίζει

εξαιτίας αυτής της δαγκωματιάς ανοίγεται

μια απέραντη θάλασσα από κενά

ιλίγγους

γκρεμούς

αβύσσους.

Με διασχίζει μια χαράδρα

με χαράζει ένα βάραθρο

μες στον έρωτα…

και σ’ όλους τους μυστικούς μου αρμούς

με φροντίδα, με καχυποψία, εσύ με κάνεις να υφίσταμαι

και δεν με ξέρεις.