Ευχόμαστε σε όλους τους συνεργάτες, αναγνώστες και φίλους

Καλή Χρονιά!

***********

ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ (QUE PASSE)

— Α! Πολύ καλά! Φέρτε μέσα το άπειρο!

Λουί Αραγκόν (Luis Aragon)

Χόρχε Λούις Μπόρχες, «Το βιβλίο των Ονείρων» (Εισαγωγή- Επιμέλεια- Μετάφραση: Στάθης Λειβαδάς) [Α΄ ΜΕΡΟΣ]

*********************

ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ (DE DÓNDE  Y CÓMO RESULTAN LOS SUEÑOS)

Όταν η εξωτερική φωτιά υποχωρεί τη νύχτα, η εσωτερική φωτιά διαχωρίζεται από αυτήν· τότε, (όταν προβληθεί από τα μάτια), πέφτει σε κάτι διαφορετικό, τροποποιείται και σβήνει, αφού παύει να έχει κοινή φύση με τον αέρα που την περιβάλλει, ο οποίος δεν έχει πλέον φωτιά.  [ἀπελθόντος δὲ εἰς νύκτα τοῦ ξυγγενοῦς πυρὸς ἀποτέτμηται^. πρὸς γὰρ ἀνόμοιον  ἐξιὸν ἀλλοιοῦταί τε αὐτὸ καὶ κατασβὲννυται, ξυμφυὲς οὐκέτι τῷ πλησίον ἀέρι γιγνόμενον, ἅτε  πῦρ οὐκ ἕχοντι].

Παύει να βλέπει και αφήνεται στον ύπνο. Τα προστατευτικά όργανα της όρασης, τοποθετημένα εκεί από τούς θεούς, τα βλέφαρα, όταν κλείνουν, συγκρατούν τη δύναμη της εσωτερικής φωτιάς. Αυτό, με τη σειρά του, ηρεμεί και καταλαγιάζει τις εσωτερικές κινήσεις. Και όταν καταλαγιάσουν, έρχεται ο ύπνος· και αν η αποκοίμιση είναι τέλεια, μας κατακλύζει ένας ύπνος σχεδόν χωρίς όνειρα. Αντίθετα, όταν παραμένουν μέσα μας πιο αισθητές κινήσεις, ανάλογα με τη φύση τους και ανάλογα με τον τόπο όπου βρίσκονται, προκύπτουν από αυτές εικόνες ποικίλης φύσης και έντασης, πού μοιάζουν με εσωτερικά ή εξωτερικά αντικείμενα και διατηρούμε κάποια ανάμνησή τους όταν ξυπνάμε.

Πλάτων Τίμαιος XVI