Ευχόμαστε σε όλους τους συνεργάτες, αναγνώστες και φίλους
Καλή Χρονιά!
***********
ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ (QUE PASSE)
— Α! Πολύ καλά! Φέρτε μέσα το άπειρο!
Λουί Αραγκόν (Luis Aragon)
*********************
ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ (DE DÓNDE Y CÓMO RESULTAN LOS SUEÑOS)
Όταν η εξωτερική φωτιά υποχωρεί τη νύχτα, η εσωτερική φωτιά διαχωρίζεται από αυτήν· τότε, (όταν προβληθεί από τα μάτια), πέφτει σε κάτι διαφορετικό, τροποποιείται και σβήνει, αφού παύει να έχει κοινή φύση με τον αέρα που την περιβάλλει, ο οποίος δεν έχει πλέον φωτιά. [ἀπελθόντος δὲ εἰς νύκτα τοῦ ξυγγενοῦς πυρὸς ἀποτέτμηται. πρὸς γὰρ ἀνόμοιον ἐξιὸν ἀλλοιοῦταί τε αὐτὸ καὶ κατασβὲννυται, ξυμφυὲς οὐκέτι τῷ πλησίον ἀέρι γιγνόμενον, ἅτε πῦρ οὐκ ἕχοντι].
Παύει να βλέπει και αφήνεται στον ύπνο. Τα προστατευτικά όργανα της όρασης, τοποθετημένα εκεί από τούς θεούς, τα βλέφαρα, όταν κλείνουν, συγκρατούν τη δύναμη της εσωτερικής φωτιάς. Αυτό, με τη σειρά του, ηρεμεί και καταλαγιάζει τις εσωτερικές κινήσεις. Και όταν καταλαγιάσουν, έρχεται ο ύπνος· και αν η αποκοίμιση είναι τέλεια, μας κατακλύζει ένας ύπνος σχεδόν χωρίς όνειρα. Αντίθετα, όταν παραμένουν μέσα μας πιο αισθητές κινήσεις, ανάλογα με τη φύση τους και ανάλογα με τον τόπο όπου βρίσκονται, προκύπτουν από αυτές εικόνες ποικίλης φύσης και έντασης, πού μοιάζουν με εσωτερικά ή εξωτερικά αντικείμενα και διατηρούμε κάποια ανάμνησή τους όταν ξυπνάμε.
Πλάτων Τίμαιος XVI
********************
Η ΑΙΜΟΜΙΞΙΑ (EL INCESTO)
Ο Καίσαρας αναφέρει ότι, πριν διασχίσει τον Ρουβίκωνα και βαδίσει προς τη Ρώμη, ονειρεύτηκε ότι συζούσε με τη μητέρα του. Όπως είναι γνωστό, οι μανιακοί γερουσιαστές που σκότωσαν τον Καίσαρα με χτυπήματα στιλέτου, δεν κατάφεραν να αποτρέψουν αυτό που είχαν ορίσει οι θεοί. Γιατί η Πόλη έμεινε έγκυος από τον Άρχοντα («γιο του Ρωμύλου και απόγονο της Αφροδίτης»), και ο θαυματουργός βλαστός έγινε σύντομα η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Ροντέρικους Μπάρτιους (Rodericus Bartius) 1964
****************
ΠΙΡΑΝΤΕΛΙΑΝΑ (PIRANDELLIANA)
Μια κυρία ονειρεύεται τον εραστή της. Αρχικά είναι ένας εφιάλτης ζήλιας. Έπειτα, έρχεται μια νύχτα που συνειδητοποιεί ότι τον αγαπά. Τελικά, ο εραστής διατίθεται να της δωρίσει ένα διαμαντένιο κολιέ, αλλά ένα άγνωστο χέρι (αυτό του πρώην εραστή της γυναίκας, ο οποίος πλούτισε από τις φυτείες του) κλέβει το κολιέ: ο εραστής, σε μια κρίση ζήλιας, στραγγαλίζει την γυναίκα. Αυτή ξυπνάει και, η υπηρεσία της, της δίνει μια θήκη με ένα διαμαντένιο κολιέ: είναι αυτό του ονείρου. Σε αυτό το σημείο, ο εραστής φτάνει, εκφράζει την ανησυχία του που δεν μπόρεσε να της αγοράσει το κολιέ, αφού έχει πουληθεί, και τη ρωτάει τι άλλο θα μπορούσε να της κάνει δώρο.
Από το Ονειρεύομαι (αλλά ίσως όχι) του Λουίτζι Πιραντέλλο, Sogno (ma forse no) di Luigi Pirandello
