Ακαδημία Ποιείν

Γιώργος Δόντσος, “Τυραννίς”

Τυραννίς

στάζει δ᾽ ἀνθ᾽ ὕπνου πρὸ καρδίας
μνησιπήμων πόνος·
καὶ παρ᾽ ἄκοντας ἦλθε σωφρονεῖν.
δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος
σέλμα σεμνὸν ἡμένων.

Καθόμουν στην προκυμαία
Και η κυανοπρώρα θάλασσα μπροστά μου
Και ο ορσίαλος ευγενικός,
Επέτρεπε στην γαλήνη να ευδοκιμήσει.
Τότε ήταν, που η αλκυόνη μου ‘πε
«Στα μαρμαρωμένα μου φτερά, απ’ το πολύ αλάτι,
Σου ορκίζομαι,
Η μέρα σας θα έρθει
Και κανένα κρασί αυτού του κόσμου, δεν θα μπορέσει
Να σας ζεστάνει ξανά·

Διαβάστε περισσότερα