Νατάσα Αθηαινίτου-Κυπριανού, “Νοσταλγία Ουρανού”
30Απρ
ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟΥ
Τις μέρες τούτες τα πουλιά δεν κελαηδάνε παρά μόνο μέσα σε σπηλιές.
Τις νύχτες δε, κοιμούνται σε νεκροταφεία
νοσταλγώντας τον ουρανό.
Το πρωί περπατάνε έξω από τα τείχη παρέα με ένα ρακένδυτο άνδρα
που προχωράει ασθμαίνοντας.
Το πρόσωπό του
σε λευκό σεντόνι τυλιγμένο
προσμένει το αδύνατο.
Ακολουθάνε άλλοι εννέα
κουβαλώντας αβοήθητοι
τα σώματά τους
τις πληγές
τη μοναξιά τους.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)





















