Γεωργιάνα Κεστρινού, «Creatio ex nihilo»
11Σεπ
Α.
«Κατά ηθικών λόγων»
|
1 |
Τα κυπαρίσσια που μοιάζουν
με εκκλησίες την νύκτα· και έτσι θυμίζουν στους ανθρώπους να δέουν και τα ίδια τα δέντρα· ακόμα και άρρυθμα.
|
|
2 |
Ο χρόνος. Αριθμός Ζυγός (2, 18, 32).
Το παρόν που μακραίνει Τον χρόνο σε αντωνυμίες. Και κάθε σημείο Διαλέγεται ανάλογα του λόγου.
|
|
3 |
Η καρδιά της πόλης,
που επιλέγει να λέγει και να λέει τις ίδιες ιδέες, χωρίς φωνή(εν). Γιατί έτσι εγγυάται την ύπαρξη της.
|
|
4 |
Σοβαρά πάντα. Τα ρολόγια
με χρυσό καντράν και ένα δαχτυλίδι στον παράμεσο δάχτυλο, για να νιώθει ασφάλεια το μυαλό και ασφαλή τα συνηθισμένα.
|
|
5 |
Γεμάτες σελίδες με μαύρο μελάνι
σαν τα στίγματα αισιοδοξίας των τόκων και των αλφαβήτων. Η δόση τους εξυπηρετεί! Δίνει και δίνεται από ήθος σε αρχή.
|
Αφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)





















