Μάκη Κωστούλα, Ποιήματα
16Σεπ
Κρημνοβάτες
Στομώσαν οι υδρορροές από το χιόνι.
Να σκαρφαλώσεις στην πιο ψηλή κορφή
δεν είναι δύσκολο
αλλά πόσοι στον κόσμο
κρημνοβάτες να χωράνε;
Στα νύχια μαύρα χώματα
από όσα έσκαβες στην τρούπα
τόσα χρόνια.
Από τη φλόγα του Ίκαρου
απόμεινε μονάχα
μια ετοιμόρροπη κορνίζα
σε ερείπιο παλιό
με κεντησμένες
τρεις Χάριτες
για να σου λένε “Καλημέρα”.
1 Σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)





















