Επιστροφή στην Ποίηση 2007
69 Έλληνες ποιητές
40 Ξένοι από 30 χώρες
με 110 ποιήματα
Επιστροφή στην ποίηση2007
Ο αμερικανός ποιητής Μπίλι Κόλινς, αναφερόμενος στην αμηχανία των νέων μπροστά στις δυσκολίες της σύγχρονης ποίησης, στην εισαγωγή του στην ανθολογία Poetry 180 που επιμελήθηκε ο ίδιος, περιγράφει την εμπειρία του από ένα γυμνάσιο του Σικάγο, όπου είχε πάει για να διαβάσει ποιήματα του εορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Γράφει, λοιπόν, ότι μετά το τέλος της ανάγνωσης τον πλησίασε μια μαθήτρια που του έφερε την εφημερίδα του σχολείου με ένα άρθρο που είχε γράψει η ίδια για την ποίηση. Εκεί έλεγε πως «Όποτε διαβάζω ένα σύγχρονο ποίημα, νιώθω σαν να είμαι στην πισίνα και ο αδελφός μου να μου έχει βάλει το πόδι στο σβέρκο». Αυτό προσπαθήσαμε να αποφύγουμε στο παρόν αφιέρωμα: τα δύσκολα ποιήματα, που μπορεί να έχουν τη γοητεία τους, όπως εξηγεί ο Τσαρλς Μπέρνσταϊν στη σελίδα 80, αλλά είναι για τους πολύ λίγους. Τα (δε)κατα επιδιώκουν με το ανά χείρας τεύχος και με άλλες δράσεις, μέσω της Κοινωνίας των (δε)κάτων, να κάνουν στροφή 360 μοιρών και να μας φέρουν πιο κοντά στην Ποίηση. Χωρισμένο σε πέντε μεγάλες ενότητες (Οι ποιητές, η Ποίηση, τα Ποιήματα, Ταξιδεύοντας και τα Βιβλία) το ανά χείρας τεύχος δημοσιεύει συνεργασίες που είναι βατές, προσιτές και που αποφεύγουν τις φιλοσοφικές και ακαδημαϊκές προσεγγίσεις στην Ποίηση. Στις σελίδες που ακολουθούν θα βρείτε αδημοσίευτα ποιήματα 69 εν ζωή (εκτός από τον Σολωμό και τον Καρούζο) ελλήνων ποιητών και ποιητριών καθώς και 40 ξένων ποιητών από 29 χώρες, οι περισσότεροι εκ των οποίων μεταφράζονται για πρώτη φορά στα ελληνικά. (Προσπαθήσαμε οι ξένοι ποιητές που επιλέξαμε να μην είναι γνωστοί ή να είναι ελάχιστα γνωστοί.) Ακόμη, τέσσερις συνεντεύξεις με ποιητές μας, έξι πορτρέτα ποιητών, πέντε άρθρα για την ποίηση, δύο γράμματα με αντικείμενο την ποίηση από την Ιερουσαλήμ και το Σαν Φρανσίσκο, παρουσιάσεις δεκαέξι ποιητικών συλλογών και σχόλια που έχουν να κάνουν αποκλειστικά με την ποίηση. Είναι ένα τεύχος γεμάτο ποιήματα, ποίηση και ποιητές.
(δε)κατα
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ .
ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΣΧΟΛΙΟ .
ΚΑΤΑΡΧΗΝ , ΣΑΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ , Η ΥΛΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΟΜΗΜΕΝΗ ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΙΤΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ . ΚΑΛΟ ΤΕΥΧΟΣ .
ΟΜΩΣ , ΤΟ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΙΤΗ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ , ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ , ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΣΙΤΗ Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΙΤΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΠΛΑΝΗΤΗ .
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΠΗΓΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ , ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 50 + .
ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ; Η ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΟ ;
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΣΟΒΑΡΑ ; ΚΑΝΕΙΣ ΛΕΩ ΕΓΩ ..
ΚΑΙ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΕΥΚΟΛΑ Η ΔΥΣΚΟΛΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ; ΚΑΜΙΑ , ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΕΙΝΑΙ .
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ .
ΠΟΙΗΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ : ΚΑΤΙ ΤΟ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΟ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΚΟΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ .
ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΜΗΝ ΠΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΜΑΣ ΦΕΡΟΝΤΑΙ .. ΣΑΝ ΠΟΙΗΤΕΣ ..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ..
Το τεύχος ως τεύχος είναι κατά τη γνώμη μου επιτυχημένο. Πάντα βέβαια υπάρχουν οι διαφωνίες για τις επιλογές και τα κριτήριά τους. Ωστόσο ως φιλοσοφία “δελτίου τύπου” με βρίσκει αντίθετο.
Συμφωνώ και εγώ σε πολλά σημεία με τον κ. Δενελαβα. Την ποίηση δεν την κάνω προσιτή απλουστευοντάς την, αλλά δίνοντας την ευκαιρία να παρουσιαστεί α. σε εφημερίδες (!) β. περιοδικά γ. διαδίκτυο δ. σχολείο ε. λεωφορεία-τραμ κτλ. ρομαντικά και μη, που θα μπορούσε ο καθένας να προσθέσει και να φανταστεί.
Αντί να χαμηλώσει, δηλαδή, το “προιόν” ας ανυψωθεί το επίπεδο του “πελάτη” και τα “σημεία πώλησής-διακίνησης-παρουσίας” του.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ..
ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΟΥΜΕ ..
Γιατί βάζεις θαυμαστικό στις εφημερίδες Σπύρο; Κάποτε ήταν πολύ φυσικό να γράφονται ποιήματα στις εφημερίδες, μετά κάπου το χάσαμε…Το τεύχος το έχω κι εγώ και σε γενικές γραμμές το βρήκα καλό.
ΥΓ: Τελικά κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σαν το Μίχο όταν ο Μίχος έχει κέφια!
Μα αυτό εννοούσα. Οτι είναι τόσο φυσική και απαραίτητη η παρουσία ποίησης (κείμενα, συνεντεύξεις, κριτικές) στις εφημερίδες, που μου φαίνεται αδιανόητο πως δεν υπάρχει σήμερα.
Ερώτημα: Πόσοι από τους ποιητές που ανθολογούνται στο τεύχος διάβασαν ή θα διαβάσουν τα ποιήματα των “ομοτεχνών” τους στις άλλες σελίδες; Η απάντηση κατά τη γνώμη μου, δίνει και σε ένα μεγάλο βαθμό την εξήγηση της σημερινής κατάστασης, των πολλών βιβλίων και των λίγων αναγνωστών…
ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ .. ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΠΩ .. ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ ,
”ΑΚΟΜΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ”
1 ) ΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΚΑΘΙΣΑΝ ,
ΚΑΠΟΙΟΙ ΟΜΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΗΚΩΣΟΥΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ..
ΤΙ ΘΥΜΙΖΕΙ ΑΥΤΟ ;
Α) ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ;
Β) ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ;
Γ) ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ;
2 ) Α ! ΝΑΙ ! ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ – ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ – ΡΑΔΙΟ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΛΕΝΕ : Η ΠΟΙΗΣΗ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΜΑΓΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ – ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ ;
ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ .
ΑΣΕ ΜΗΝ ΞΕΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣ .. ΚΑΛΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ !
ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ, ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΕ ΣΑΝ : 1 ) ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ 2 ) ΣΑΝ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΙΣΤΙΚΟΥ ..
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ : 0 + 0 = 0
ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΨΕΥΤΟCOOLΤΟΥΡΙΑΡΗΔΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΖΑΛΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ..
* ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ , Κου ΑΡΑΒΑΝΗ ΤΙΣ ΒΡΙΣΚΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΩΣΤΕΣ .
Σε ένα βιβλίο του Λουντέμη, αυτό για τον Βάρναλη, είχα διαβάσει ότι όταν ο Λουντέμης και ο Βάρναλης τα πίνανε στα καπηλειά, τους κυνηγούσε ο Σωτήρης Σκίππης (ο ποιός; μπορεί να τον έχεις δει σε καμιά ανθολογία, Τάσο) ο οποίος μάζευε ψήφους α) για να μετονομαστεί σε “οδό Σωτήρη Σκίππη” ο δρόμος όπου έμενε, β) για να γίνει ακαδημαϊκός. Αν θυμάμαι καλά, τα πέτυχε και τα δύο.
Δεν πιστεύω τόσο στην παθογένεια της σύγχρονης εποχής (που υπάρχει βέβαια) όσο στο ό,τι όλοι μας θα κληθούμε να επιλέξουμε (τηρουμένων των αναλογιών) το δρόμο του Βάρναλη ή του Σκίππη.
Τάσο, είσαι 24 ετών, αν δεν σου αρέσει το σύστημα πρέπει να κάνεις ό,τι μπορείς για να το αλλάξεις, αντί να σκέφτεσαι ότι είσαι “…θύμα εξιλαστήριο, του περιβάλλοντος, της εποχής…”
Φιλικά,
Σοφία
@ Σπύρο: Ποιός θα διαβάσει τους άλλους, ναι, είναι ένα ερώτημα. Το έχω αναρωτηθεί κι εγώ. Τόσοι πολλοί ποιητές, τόσο λίγος χρόνος…
ΑΓΑΠΗΤΗ ΚΥΡΙΑ ΣΟΦΙΑ ,
ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ , ΑΥΤΟ ΛΕΩ .
ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΟΤΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ,
ΚΑΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΦΤΑΙΜΕ ;
ΦΤΑΙΜΕ ΟΧΙ ΣΑΝ ΘΥΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΘΥΤΕΣ .
ΑΠΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΕΙ .
ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΠΟΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΛΟΥΝΤΕΜΗ ΠΟΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ;
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ .
…Το πολύ να το αραιώσεις με λίγο νεράκι
Αυτό κάνουν μερικοί όταν ο αλκοολικός βαθμός υπερβαίνει τα δικά τους γράδα . Είναι ένας συγγνωστός συμβιβασμός …. μια ομολογία συνειδητή ότι γερνάμε….. Μίχο μου
Και επί του ( μη ) προκειμένου :
” Γιατρέ μου έχω κάτι δέκατα που επιμένουν … να πάω για εξετάσεις ;;; “
Ξεβολευτείτε ρε βολεμένοι, να βολευτεί κανένας αβόλευτος κάτω των 50, τώρα που έγινε ποιητής αβρόχοις ποσίν, εκδίδοντας μπαμ και κάτω σ’έναν από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους. Άϊντε ντε γιατί όχι δέκατα θα πάθουμε, όπως έπαθε ο κολλητός μου ο Βόας, αλλά τεταρταίο πυρετό. Και μην τρελλαθούμε κι όλας: άκου εμείς “οι ποιητές!”…. μου θυμίζει εκείνο που έλεγε ο Κατσαρός στο Γ΄ Πρόγραμμα, ειρωνευόμενος κάποιους στίχους που έγραψε ο Παλαμάς για έναν έλλο… Πείτε κύριε Παστάκα στο παιδί, ότι στην Ποίηση, δεν έχει σημασία η ηλικία, αλλά το τι γράφεις… Άντε μην τα πάρω και σας τινάξω όλους στον αέρα. Γίναμε όλοι ποιητές και βρήκαμε βήμα να γράφουμε, ότι θα θέλαμε να φαντάζονται γι μας οι άλλοι….
Σοφία παιδί μου, αντί να εξηγείς για το Σκίπη (που καλά έκανε και ήθελε να ονομαστεί ο δρόμος που έμενε σε οδό Σ. Σκίπη, γιατί το άξιζε) πες του να πάει να στρωθεί να διαβάσει κανένα ποίημα, μπας και γράψει κι αυτός σαν τον Σκίπη…
“@ Σοφία: Ποιός θα διαβάσει τους άλλους, ναι, είναι ένα ερώτημα. Το έχω αναρωτηθεί κι εγώ. Τόσοι πολλοί ποιητές, τόσο λίγος χρόνος…”
Αυτή είναι η όμορφη δικαιολογία, ο χρόνος…Η άλλη δόθηκε από τον κ. Παστάκα:
“Όσο λιγοστεύει η ποίηση, άλλο τόσο
πληθαίνουν οι ποιητές της.
(22. Νήσος Χίος)
Γειά σου ρε Βόα με τα γράδα σου. Η στήλη στο οροπέδιο σε περιμένει. Συντροφικούς χαιρετισμούς.
@ Σπύρο: η ατάκα ήταν ειρωνική, αυτό ακριβώς ήθελα να πω, ότι όλοι επικαλούνται έλλειψη χρόνου – εγώ πιστεύω ότι αυτά που θέλουμε να διαβάσουμε και μας τραβάνε τα διαβάζουμε και 1000 φορές, και πάλι και πάλι, τα κάνουμε κτήμα μας και μας συντροφεύουν.
@ Κλέωνα: Για να μην αδικούμε τον Σκίπη (και συγγνώμη που τον έγραψα με δύο πι), ο Λουντέμης δεν τον θεωρούσε κακό ποιητή, στηλίτευε όμως τη συμπεριφορά του. (δεν μπόρεσα να βρω παρά το “άσπρα καράβια τα όνειρά μας” και κανά δυο ακόμη σε κάτι ανθολογίες κι έτσι δεν έχω προσωπική γνώμη).
Ω ΜΑ ΝΑΙ .. ΝΑΙ .. ΦΑΙΝΕΤΕ ΠΩΣ ΒΙΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΒΟΛΕΥΤΩ , ΕΧΩ ΑΓΧΟΣ ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ..
ΕΡΩΤΗΣΗ : ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ;
ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΤΕ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟΙ ΟΠΩΣ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΕΓΩ .
( δεν με πειράζει καθόλου αγαπητέ )
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΩ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΕΩ ΑΠΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ , ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ ;
Η ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ ;
ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΛΕΕΙ ο μπουρλοτιέρης kleon ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ.. κάτι σαν την φάρμα των ζώων του Όργουελ .
πρέπει να αλλάξει εκεί που λέει ” θα ήθελα να μάθω την γνώμη σας ” και να μπει ” θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σας αλλά όχι από όλους ”
δεν νομίζω ότι θα σου κάνει τη χάρη όμως ..
δυστυχώς αυτό που βλέπω είναι ότι με το που εμφανίστηκε μια φωνή που δεν την ξέρατε αντί να την ακούσετε και να προσπαθήσετε να καταλάβετε τη θέλει να πει αμέσως πέσατε πάνω της να την φιμώσετε .
καληνύχτα σε όλους .
( και φυσικά και δεν τα ξέρω όλα , βλέπω όμως και αυτούς που τα ξέρουν .. )
Ρε Κανελλόπουλε … θυμάσαι που παλιά τη μπαταρία τη λέγαμε … στήλη ;;;;;;
Δε με βάζεις στη μπρίζα καλύτερα να φορτώνω απευθείας από το δίκτυο …;;
Και να πείς στο φίλο σου το Κλεώνα να χαλαρώσει , ότι θα του πέσουν οι τιράντες…
Αγάπες που δεν κρύβονται.
Καλησπέρα σας –ή και καλημέρα,
Είτε ποιητής, είτε αναγνώστης (αν αυτή η διαφοροποίηση έχει τόσο μεγάλη σημασία) -λάτρεις της ίδιας τέχνης και οι δύο-, ανεξαρτήτως ηλικίας (χρώματος και λοιπά) έχουν μια “υποχρέωση” να διαδώσουν στους γύρω τους (φυσικά χωρίς να τους υποχρεώνουν αλλά καταφέρνοντας, μέχρι ένα σημείο, να ανεβάσουν το επίπεδο των “πελατών” –όπως λέει και ο κ. Αραβανής) και να απαιτήσουν (εφ’όσον κι όλας το ενδιαφέρον των “πελατών” θα αυξάνεται) την αλλαγή του συστήματος ή έστω του τρόπου αντιμετώπισης του συστήματος προς την ποίηση και τους ποιητές (και αναγνώστες..).
Όμως όλο αυτό απαιτεί μια σχετική.. εξωστρεφή συμπεριφορά (αθωότητα να το πώ..?..ανοιχτομυαλοσύνη..?(!)) και μια δεκτικότητα απο τους προαναφερθέντες (ναι, είτε τους ποιητές είτε τους αναγνώστες) προς τους νέο (είτε ποιητής είναι είτε ρεύμα είτε..). Πράγμα που και αυτό με τη μη ύπαρξη του εξαφανίζει τους νέους (ποιητές, ρεύματα,..) καθώς, αντιμέτωποι με τις προϋπάρχουσες “δυνάμεις” αναγκάζονται να μείνουν στην παρασκήνιο χωρίς (πολλές φορές ούτε πρώτη) ευκαιρία.. Πράγμα που διώχνει και τον αναγνώστη σε τελική ανάλυση, όταν βλέπει μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη, χωρίς (ουτε καν) προοπτική για εξέλιξη και διάθεση για αλλαγή.. (βλ. συμπεριφορές τύπου ‘ψινάκη’ [και συγχωρέστε με για την ασχημη μα καίρια αναφορά σε αυτό το άτομο])
Και τέλος, το όλο θέμα της τέχνης γενικότερα (χωρίς η ποίηση να ξεφεύγει απο αυτό) είναι το παιχνίδι. Το παιχνίδι με τις λέξεις, τις νότες, τα χρώματα για να εκφράσεις τον εαυτό σου.. (άλλωστε π.χ. πως γεννήθηκε η jazz μέσω της ragtime?) αν προχωράμε μπροστά αναπαράγοντας το παρελθόν ξάνα και ξανά τοτε το μόνο που καταφέρνουμε είναι να μένουμε στάσιμοι (1 + 1 + 1 = 1 που λένε και οι θεολόγοι). Έχοντας σταματήσει αυτό το παιγνίδι έχουμε μπει εμπόδιο στην ίδια την τέχνη που αγαπάμε..
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας
και καλή σας μέρα,
Κ. Δημητρίου
Επειδή τα τελευταία χρόνια (από τότε που πάτησα τα 50 και βολεύτηκα κι εγώ) είμαι πιο συγκαταβατική (“…ίσως στην ηλικία μας να γίνεται κανείς συγκαταβατικός…”) αποφάσισα να μην απαντήσω με Ζαχαρία Παπαντωνίου, όπως ήταν η πρώτη μου σκέψη (τον Κόκκορα εννοώ), αλλά να αντιγράψω μέρος του προλόγου του Καζαντζάκη από τις Τερτσίνες.
Μπας και θυμηθούμε πως σκέφτονταν οι αληθινά μεγάλοι. Μπας και παραδειγματιστούμε λιγάκι. Γιατί είναι εύκολο να κριτικάρεις αορίστως το σύστημα (“…θύματα εξιλαστήρια, του περιβάλλοντος, της εποχής…”) αλλά είναι δύσκολο να γράφεις (και να εννοείς) τα παρακάτω:
“…Σήμερα δημοσιεύω τα τραγούδια αυτά. Από τους ανθρώπους που γνώρισα, ψυχανεμίζουμαι πως εφτά ή οκτώ θα νιώσουν χαρά διαβάζοντάς τα. Οι άλλοι θα τα πετάξουν με δυσφορία.
Η γλώσσα τους, ο στίχος, ο ρυθμός, ο “αόρατος μονάρχης” που τα κυβερνάει, ο χαρούμενος, άπληστος, ανέλπιδος τρόπος που αντικρίζω την ατομική και την παγκόσμια περιπέτεια, πάνω από κάθε παρηγοριά, πέρα από κάθε ανταπόδοση, μακριά από κάθε φόβο, όλα θα τους είναι ανυπόφορα.
Τους παρακαλώ να με συμπαθήσουν. Δεν έκαμα καμιά προσπάθεια να τους αρέσω. Μα κι αν έκανα, πάλι δεν θα τα κατάφερνα. Η μοναξιά μ’ έχει λίγο τραχύνει, κι η χαρά που νιώθω δημιουργώντας είναι τόσο μεγάλη, που άλλη αμοιβή δεν είναι δίκιο να θέλω…”
Νίκος Καζαντζάκης
Κυρία Σοφία ,
1 ) καταρχήν δεν με απασχολεί η ηλικία κανενός ,
Το 50+ αναφέρετε για ένα και μόνο λόγο ,
ότι την παγκόσμια ημέρα ποίησης δεν υπήρχαν νέοι ούτε ποιητές ούτε αναγνώστες στην εκδήλωση που πήγα εγώ .
2 ) δεν τα βάζουμε όλα και όλους στο ίδιο τσουβάλι ,
Υπάρχουν καλοί ποιητές , καλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί , καλοί ακροατές – αναγνώστες , άνθρωποι που προσπαθούν ,
Αλλά δεν κατάλαβα δεν επιτρέπεται να κρίνουμε κάτι όταν δεν μας αρέσει ;
είναι αδιανόητο αυτό που συμβαίνει ,
και αυτό εξηγεί και πολλά σημεία των καιρών .
δεν θέλετε να ξέρετε τι αντιμετωπίζουμε ;
δεν σας ενδιαφέρει ;
τότε εντάξει δεν υπάρχει λόγος να συζητάμε .
δείτε τα σχόλια ,
εξήγησε κανείς τίποτα ;
απάντησε κανείς σε τίποτα από όσα έθιξα .
ή δεν έθιξα τίποτα ;
απαντήσεις με μια υπεροψία ,
ποιος είσαι εσύ ,
τι ξέρεις εσύ , άντε διάβασε κάνα ποίημα να μάθεις , κτλ .
δηλ , παράτα μας ρε φίλε άσε μας ,
μην μας ενοχλείς , ξέρεις ποιοι είμαστε εμείς ..
τσαμπουκάς ..
δεν θέλουμε όλοι την δημοσιότητα και τα φώτα ,
δεν θέλουμε όλοι το glamour , τα 10 λεπτά δημοσιότητας , ούτε τη θέση κανενός .
απλά θέλουμε να δείξουμε ότι όπως μπορεί να αξίζετε εσείς έτσι μπορεί να αξίζουμε και εμείς ( εμείς είμαστε οι πιο νέοι , για να μην παρεξηγούμαστε πάλι ) και ναι , μπορεί να είμαστε και καλύτεροι σας ή και όχι ..
εάν απαξιώνουμε όλες τις φωνές και όλους όσους έχουν κάτι να πουν ,
τότε ας μην περιμένουμε και πολλά για το μέλλον το δικό μας αλλά και των παιδιών μας ..
τι προτιμάτε λοιπόν ..
ποιήματα , ποίηση & ποιητές .. ίσως ;;
..Δημιουργώντας μια ποίηση πάνω από κάθε καταστροφή ,
Χωρίς να λησμονούμε κάποτε εντελώς το προορισμό μας .
Αν τώρα πάλι από παντού καμιά ανταπόκριση
Κάτι απροσδόκητα ζημίωσε , κάτι που δεν το καταλάβαμε καλά .
Όμως εμείς , αν θέλετε , είμαστε έτοιμοι ακόμα .
Μ. Αναγνωστάκης .
Συμφωνώ με τον Τάσο Δενέλαβα όταν λέει ότι θα πρέπει να γίνουμε εμείς προσιτοί κι όχι να φερόμαστε λες και είμαστε από άλλο πλανήτη.
Συμφωνώ με το Σπύρο Αραβανή που λέει ότι την ποίηση δεν την κάνω προσιτή απλουστεύοντάς την αλλά δίνοντας την ευκαιρία να παρουσιαστεί σε εφημερίδες κτλ.
Ο kleon υποτιμά και προσβάλλει τον Τάσο. Απευθύνεται σε άλλους να του απαντήσουν αντί να του απαντήσει απευθείας ο ίδιος.Δεν ακούει με προσοχή το νέο ποιητή που κάτι ενδιαφέρον έχει κι αυτός να πει. Δε συμφωνώ μ’ αυτή τη συμπεριφορά.
Συμφωνώ με τον Δημητρίου που μιλάει για
ανοιχτομυαλοσύνη και δεχτικότητα προς τους νέους ποιητές ή ρεύματα.
Μ’ αρέσει αυτό που αναφέρει η Σοφία Κολοτούρου για τον Καζαντζάκη ο οποίος
έγραψε: “Δεν έκανα καμιά προσπάθεια να τους αρέσω. Η χαρά που νώθω δημιουργώντας είναι τόσο μεγάλη που άλλη αμοιβή δεν είναι δίκιο να θέλω.”
Αυτό που λέει ο Καζαντζάκης με εκφράζει γιατί όταν γράφω, νιώθω όπως κι αυτός. Δηλαδή δε γράφω για να αρέσω σε όλους αλλά για να εκφράσω τον εαυτό μου με το δικό μου μοναδικό τρόπο παίζοντας με συνδυασμούς λέξεων και εικόνων όπως λέει και ο Δημητρίου για την τέχνη.
Αφού μ’ αρέσει εμένα το γραπτό μου και με εκφράζει, αυτό με ικανοποιεί.
Πιστεύω ότι είτε η ποίηση είναι προσιτή και απλή
στους πολλούς είτε όχι και πάλι σε κάποιους θα αρέσει σε άλλους όχι.
Σημασία έχει να γράφουμε κάτι πρωτότυπο που δεν το έχουν σκεφτεί οι άλλοι κι εμάς μας αρέσει και μας εκφράζει όχι με σκοπό να αρέσουμε στους πολλούς αλλά για να προσφέρουμε κάτι από τον εαυτό μας, από το ταλέντο μας, από τη δημιουργική φαντασία μας, κάτι που μας ξεχωρίζει από τους άλλους.
Είναι σημαντικό όπως λέει ο Δημητρίου να προχωράμε μπροστά όχι αναπαράγοντας το παρελθόν και μένοντας στάσιμοι αλλά με προοπτική για εξέλιξη και διάθεση για αλλαγή δίνοντας ευκαιρίες στους νέους ποιητές.
Σας είπα τη γνώμη μου γιατί η συζήτηση μου φάνηκε ενδιαφέρουσα και γιατί μ’ αρέσει να μιλώ με ανθρώπους που αγαπούν την ποίηση όπως κι εγώ.
@ Σοφία μην υποπίπτεις σε λάθη. Και μην παίρνεις υπόψιν σου το τι έλεγε ο Λουντέμης για τον Σκίπη. Αστεία πράματα. Όσο για τον Καζαντζάκη, άφησέ τα καλύτερα. Για τον Παππά δε μπορεί να γίνει αφιέρωμα. Θα μιλήσουμε στο τηλέφωνο.
:@ α, το παιδί έχει διαβάσει και Αναγνωστάκη. Μπράβο παιδί μου! Νέε μου εσύ.
@ δηλαδή Σπύρο, η Ποίηση είναι θέμα φιλελευθερισμού. Κι εμείς δεν λειτουργούμε φιλελεύθερα…
@ Ελένη να διβάσεις προσεκτικά τις δηλώσεις αμφοτέρων, πριν τοποθετηθείς διότι τοποθετείς τα πράγματα λάθος
…μιλάμε για τρελλά γκάζια…
Με τις πετούγιες το πάς απόψε το όχημα Μίχο…
…και για τη ταμπακέρα :
…κύριε Δενελάβα συμφωνώ σε όσα γράφετε , αντιλαμβάνομαι τη εσωτερική συνέπεια και το ζέον της αντίδρασης σας …
…. μόνο που η ποίηση είναι καλογερική , άσκηση , θητεία . Μαθητεία στη σκήτη μιας βαθύτερης αξιοπρέπειας που σίγουρα διαθέτετε , αρκεί να την αναζητήσετε .
Μη παρεξηγείτε επομένως το γηραλέο κονκλάβιο , δείτε τις ωμές παρατηρήσεις του Κλέωνος και τις σκωπτικές παραβολές των λοιπών στις πραγματικές τους διαστάσεις . Κάτι δηλαδή ως φυσική πειραματική , ως απόπειρα γαλβανισμού. Να είστε καλά…
Για τον έτερο κατά συρροήν Καππαδόκη που σας καλεί κε Δενελάβα είς τας αγκάλας των φιλελευθέρων Πορφυράδων εύχομαι μακροημέρευσιν και επιτυχίας . Βγάλτε επομένως κε Δενελάβα μόνος σας τα συμπεράσματά σας
οι άστοχες τοποθετήσεις είναι εκνευριστικές
εκνευριστική επίσης και η φιλοδοξία
δε ξέρω σε τι ενδιαφέρει το σύμπλεγμα του καθενός
που αρκείται στο να επισκιάζει καταστρέφει
την ποίηση
η αμερικανιά που χρησιμοποιείτε ως επιχείρημα
δείχνει το πως αντιλαμβάνεστε
Το ότι κάποιος έχει διαφορετική γνώμη δε σημαίνει ότι κάνει λάθος. Το να προσβάλλει τους άλλους δεν είναι το καλύτερο επιχείρημα για να τους πείσει ότι η δική του γνώμη είναι σωστή. Το πρώτο που πρέπει να μάθουμε είναι να συζητάμε με επιχειρήματα κι όχι με προσβολές.
δε βλέπω κάπου να λέει chat room
δεν μου αρέσει ο Ελύτης
προφανώς καίγεστε για τη δική σας σούπα
εγώ δεν μαγειρεύω τίποτα
εχτός από άστοχες παρατηρήσεις συκοφαντίες “ποιήματα”και άτοπη συμπεριφορά
πουλάτε τίποτα άλλο;
.
Τρελλα με πιάνει για τις ανώνυμες. Έχω γράψει πολλά γι αυτές. Μίχο θα με στείλεις και μένα να βγάλω φωτοτυπίες;Τον Δεναλάβα τον πήρα άγρια. Του ζητώ συγγνώμη. Νομίζω ότι θα γίνουμε καλοί φίλοι, κι όταν με τον καιρό καταλάβει πως αντιδρώ θα με δικαιολογήσει. Βόα θα έρθεις απόψε; Με ρωτάει ο kanellopoulos. Αν δεν έλθεις, δεν πάει ούτε αυτός. Είναι κουρασμένος λέει.
μπα εγώ είμαι βλαμμένη
μετά το λάλημα του αλέκτορα κατάλαβα ποιά είναι η Αμάντα και ποιός είστε εσείς
όλα αυτά τα θεωρώ βλακεία
και βαρετά
και αφού ήρθαν έτσι τα πράγματα τουλάχιστον
να αφιερώνουμε τα ποιήματα στο Διάολο
εκείνος θα μας ευχαριστήσει.
καλέστε καλύτερα τον γιατρό
εγώ δεν ήρθα όμως να σας βγάλω εχτός ευατού
τι σας πειράζει η άποψη μου;
τι φοβάστε;
τι σας νοιάζει το όνομα μου και ψαρεύεται συνέχεια
αυτό έχει σημασία;
δε ξέρω αν γράφω ή όχι βαρετά
αλλά αμφιβάλλω να χει νόημα
άλλα λέω άλλα καταλαβαίνεται
και δεν μου είναι ευχάριστο να με βρίζεται συνεχώς
είναι στενάχορο
άσχημο
και προκλητικό
….Έ ρε τι έχασα όσο έλειπα 2 μέρες
….δε το βλέπεις ρε Μίχο …. σε δουλεύει με τα “αι” αντί των “ε”
Aix en Provence
Ρε Μίχο, άσε και για μας κάτι… Ανώνυμες και ελληνίδες όλες πάνω σου πέσανε
Mακριά! Είναι δι-κός μου.
Ερατώ
Πολλά λέγονται υπέρ της μοντέρνας δημοσιογραφίας. Μας τροφοδοτεί με τις απόψεις των αμόρφωτων· έτσι, μας κρατάει σε επαφή με την άγνοια της κοινωνίας.
O.O.
@ noir: α. διαφήμιση δεν κάνω στα έντυπα με τα οποία συνεργάζομαι. Με τα ιστολόγια, εκτός του “ποιείν”, δεν τα πήγα και πολύ καλά.
β. Παρ’ότι η λέξις noir με ηλεκτρίζει, λυπούμαι που δεν θα με ξαναδιαβάσετε. Διότι αποσύρομαι.
γ. για τις μαυρούλες:
“….μαύρα μάτια, μαύρα φρύδια
μαύρα κατσαρά μαλλιά
άσπρο πρόσωπο σαν κρίνος
και στο μάγουλο ελιά…”
κι άλλο:
“….φόρα τα μαύρα φόρα τα
γιατί σου πάνε τρέλλα
και με τα μαύρα μια βραδιά
στην αγκαλιά μου έλα…”
Άντε γειά σας
Λυπούμαστε ειλικρινά για την αποχώρησή σου…
Εδώ δοκιμάζουμε τις αντοχές μας και το κλέος μας…
Καλά έντυπα ταξίδια….
Εμείς θα είμαστε εδώ…εφιάλτες στους ύπνους σας Λογοτεχνικοί Πατέρες…