Ντέμης Κωνσταντινίδης, Ποιήματα
30Οκτ
Το κοστούμι
Από τα κατηχητικά
ως τις επαναστατικές επιτροπές
η ίδια πλήξη.
Πρόβαρα το κοστούμι του κυνικού.
Κάπου με στένευε αλλού μου περίσσευε.
Είναι πολλές οι τέχνες που δεν κατέχω.
Όπως ας πούμε της μαντικής.
Κοιμάσαι από νωρίς
μουτζουρώνεις έξι νούμερα
που ‘δες ξεσκέπαστος στον ύπνο σου
πας μετά και το ρίχνεις.
Αφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)

















