Μαρία Γαϊτανίδη, Ποιήματα
26Νοε
Το μωβ βουνό
Ένα μωβ βουνό επεξεργάζεται την θλίψη μου
Χωρίς αιτία χτυπά στου πουλιού το κελάηδισμα,
Μειδίαμα σκύλου
Έρεβος, σωφροσύνης.
Κι ας μην ανασαίνει κανείς τα βάθη σου.
Το μωβ βουνό καρδιοχτυπά σε καλοκαίρι
Στοχασμού που δεν το περίμενε κανείς.
Τίποτα δεν περίμενε κανείς και το γάλα
Προσκύνημα, μυρωδιά του ήθους.
Μαύρη είναι η δύση χορτασμένη απ’ τις
Σιωπές σου,
Βαριέται ν’ ακούσει αοιδέ χωρίς καρδιά
Τα λόγια τα παχιά.
Α κι αν δεν υπήρχες δεν θα γνώριζα την λευτεριά
Αλλά ούτε και θα ‘χανα την γεύση
Του παντοτινού.
Αφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)


















