Αντώνης Μπαλασόπουλος, Τρία ποιήματα
22Ιαν
Αυγή
Ο βαρύς τραυματισμός της νύχτας
την αυγή. Ριγεί το δέντρο
με τις πράσινες φτερούγες του
βουτηγμένες στο αίμα
της κοιλιάς της.
Εξαγνίζεται το άνθος.
Λεπταίνει η όσφρηση,
οξύνεται της ακοής
η λάμα. Νικηφόρα
προελαύνουν τα περιγράμματα
των ανθών και των αυτοκινήτων
στο έδαφος της όρασης.
Ετοιμάζομαι να απευθυνθώ
(ποιος νοιάζεται
μια τέτοια ώρα πού;)
απ’ τα μαλλιά κρατώντας
την ευτυχή μου εγρήγορση.
Οξύθυμος ακόμα και αψύς
με την αιμοσφαιρίνη μου
σε μέθη οξυγόνου:
Αποϊδιωτικοποιήστε τα όνειρα.
Συνδέστε τις γραμμές.
Κοινωνικοποιήστε την ποίηση.
Τα άλλα έπονται.
Διαβάστε περισσότερα1 Σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















