(Ξ)ΕΠΕΣΕ  Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Από τα χειμερινά στα θερινά

και πάλι πίσω

Φοβάμαι ότι χάσαμε αυτό το κάτι

στο δρόμο.

Αν ο κόσμος φτιάχτηκε για εποχές τέσσερις,

ξοδέψαμε πολλούς σπόρους στα χιόνια

και μάταια αδειάσαμε τους σιτοβολώνες.

Κι ας φώναζαν οι αρχηγέτες συνθήματα

από τα ακρωτήρια των καστρογυρισμάτων:

«Γούνα για τον χειμώνα,

Λινό για το καλοκαίρι».

Κι εγώ τα ίδια θα ‘λεγα,

αν η μοίρα μ’ έκανε πυργοδεσπότη

να ορίζω κουλάκους.

Μα σαν να το παράκαναν οι πολεμιστές να σφάζουν γυμνοί

στο χιόνι

και κάθιδροι στο θέρος.