Κώστας Μαντζάκος, “Από Αύγουστο σε Αύγουστο”
13Σεπ
Κάπαρη
Μιά τυχαία δουλειά μ’ έφερε πρωί στη γειτονιά σου.
Τις πιο πολλές φορές παραμονεύω το σούρουπο –
άλλες πάλι, μεσάνυχτα για το ‘καληνύχτα’.
Σήμερα όμως γυρνάω στη λιακάδα.
Εκεί στον τοίχο που χωρίζει τα εγκαταλειμμένα απ’ το δρόμο
πρόσεξα , για πρώτη φορά, μία μεγάλη κάπαρη
να κρέμεται από ψηλά.
Τουλάχιστον αυτή ανθίζει
και καρποφορεί.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















