Κωστούλα Μάκη, Ποιήματα
11Οκτ
Το Διεθνές
Το Διεθνές
στο θέρος
διατηρεί
τον τοπικό του χαρακτήρα.
Λαίμαργα
τρώνε οι κοινοί θνητοί
το κλασικό
καϊμάκι παγωτό.
Ποντάρω
σε όσους
εντοπίσουν
μέσα στο πλήθος
τον τιτάνα Προμηθέα
να συλλογιέται
αφηρημένος
στο γωνιακό τραπέζι
αν άξιζε της μεταβίβασης
η φωτιά
η βάσανος της λογικής
ή μήπως τελικά
θα ήταν πιο σοφό
να πέσει με τα μούτρα
σε κάποιο ειδύλλιο σταθερό
που θα περιελάμβανε
αιώνιες θωπείες
σε θαλασσινές σπηλιές.
Αφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















