Ευγένιος Αγγελής, Ποιήματα
24Νοε
Αυγερινό φεγγάρι
Στο πέτο μ’ ένα αγκάθινο στεφάνι
κρατάς το γέλιο μου στυφό
κι η αγκαλιά μου αυγερινό φεγγάρι
μέσα στη νύχτα στέκεται χλωμό
ο ύπνος μια νύχτα θα με πάρει
στου ουρανού τα σύννεφα θ’ ανεβώ
μαζί σαν φίλοι θα σμίξουμε και πάλι
θεέ μου πόσο σ ‘ αγαπώ
στο πέτο μ΄ ένα αγκάθινο στεφάνι
πετάς το γέλιο μου μέσα στο βυθό
και ‘γω που κλαίω σαν το γεράνι
που το κόψανε χλωρό-
θε μου πόσο σ’ αγαπώ.
Διαβάστε περισσότεραΑφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















