«Χρόνια ξημερώνει το Μεγάλο Σάββατο»- Μικρό ανθολόγιο στίχων
23Απρ
1. Δημήτρης Λέντζος, «Μεγάλο Σάββατο»
Μες το υγρό υπόγειο
σε τάβλα και σανίδι
ένα αγρίμι κάθησε
σαν πειραγμένο φίδι.
Παρήγγειλε μια θάλασσα
κι ένα κρασί φεγγάρι
κι ένα Μεγάλο Σάββατο
χορό αναστενάρι
χορό αναστενάρι..
Πόσο χρονώ είναι ο Διγενής
πόσο χρονώ ‘ναι ο Χάρος
ποτέ δε ρώτησε κανείς
ούτε γνωστός και συγγενής
δε βρήκε αυτό το θάρρος
δε βρήκε αυτό το θάρρος..
Σ’ ένα τραπέζι ξύλινο
κουτσό και μεθυσμένο
τα πάθη του ακούμπησε
ελάφι λαβωμένο
και σαν πανάρχαια σιωπή
και σαν γλυκειά κουβέντα
εχόρευε και έσβηνε
τ’ αστέρια στα τσιμέντα
τ’ αστέρια στα τσιμέντα ..
Πόσο χρονώ είναι ο Διγενής
πόσο χρονώ ‘ναι ο Χάρος
ποτέ δε ρώτησε κανείς
ούτε γνωστός και συγγενής
δε βρήκε αυτό το θάρρος
δε βρήκε αυτό το θάρρος..
Πόσο χρονώ είναι ο Διγενής
πόσο χρονώ ‘ναι ο Χάρος..




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















