Αναστασία Κόκκινου, Τρία ποιήματα
31Μαΐ
Ἄκανθα Ἀσπαλάθων
Ἕνα μικρὸ ἀγκάθι, τόσο δὰ
ἀπὸ ἀσπάλαθο
νὰ βομβάρδιζε
τὸ λεῖο μάγουλο τοῦ Βλαδίμηρου
―τόσο δά,
δὲν εἴμαστε ἐμεῖς γιὰ καταστροφὲς―
ἴσα ποὺ νά ’σταζε λίγο αἷμα
γρατσουνιὰ
στὸ ἀτσαλάκωτο δέρμα
γιὰ μορφασμὸ κατά τι
κοίταγμα στὸν καθρέφτη
ἐπίμονο.
(Ἀλλὰ δὲ συμφέρει τὸ φόντο
κι οὔτε πρόκειται νὰ μεταφραστῶ
Ἀφανὴς
Οἰμωγή.)
26η Μαρτίου τοῦ 2022
(Ἀναφορὰ στὸ ποίημα «Ἐπὶ Ἀσπαλάθων…», τοῦ Γιώργου Σεφέρη)
Διαβάστε περισσότεραΑφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















