1.

[Η εξαϋλωμένη γυναίκα του Ιούλιου Τυπάλδου]

Μικρέ θεέ

πέσε πάνω στα στήθη μου

μύρισε στο στόμα μου

πετιμέζι

λύσε το μαντίλι που ‘χω

δεμένο στα μάτια

να δω τη μορφή σου

καθώς θα πεθαίνεις

ψάχνοντας τον λόγο της θυσίας

στην πιστή ελευθεριότητα των θηλών μου∙

η ανάσταση

μια ταραχή ανεμπόδιστη

στο σώμα,

απόψε στο κρεβάτι

με τα λερωμένα στρωσίδια