Richard Brautigan (1935-1984), Ποιήματα (μετάφραση: Ραφαήλ Αγρόδημος)
14Σεπ
Κατά πού πηγαίνω;
Καμιά φορά, βγάζω το διαβατήριό μου
και κοιτάζω τη φωτογραφία μου
(όχι και τόσο καλή κτλ.)
μόνο και μόνο για να δω
αν υπάρχω.
***
Το κάστρο των κορμοράνων
Ο Άμλετ
μ’ έναν κορμοράνο
υπό μάλης
παντρεύτηκε την Οφηλία.
Ήταν ακόμη βρεγμένη
απ’ τον πνιγμό της.
Έμοιαζε μ’ άνθος λευκό
που ’χε αφεθεί
για καιρό πολύ
μες στη βροχή.
Σ’ αγαπώ,
είπε η Οφηλία,
κι αγαπώ
κι εκείνο το σκοτεινό πουλί
που βαστάς
στα χέρια σου.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Εκατό χρόνια μοναξιά» [σκηνοθεσία: Laura Mora & Carlos Moreno), ΝΕΤFLIX [Β’ σεζόν]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/images-1-1-75x75.jpg)




















