Γκέλη Ντηλιά, μία ειλικρινής ποιητική φωνή, απελευθερωμένη από στερεότυπα, ταμπού και υποκριτικούς καθωσπρεπισμούς.

Μία σκληρή και πολλές φορές ωμή γραφή από μία γυναικεία παρουσία που παρότι ζει και εργάζεται στην επαρχία δεν κουβαλά το κόμπλεξ του επαρχιωτισμού, απεχθάνεται την σεμνοτυφία, αλλά και δεν φοβάται να μιλήσει ελεύθερα.

Η δουλειά της και συγκεκριμένα η ποιητική της συλλογή «Σε πρώτο πρόσωπο» που εκδόθηκε από τις καλαίσθητες εκδόσεις ΑΩ του Πέτρου Μιχάλη, μας φέρνει στο νου τους στίχους ενός εκ των επιφανέστερων Αμερικανών ποιητών του Walt Whitman, ο οποίος έγραφε : «Γυναίκες μην ντρέπεστε. Εσείς είστε οι πύλες του σώματος και εσείς είστε οι πύλες  της ψυχής».

Με το έργο της αυτό μιλά για τον έρωτα, με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο. Χωρίς ντροπές, χωρίς ενοχές, ξεπερνώντας την αμαρτία και τις τύψεις αφήνει τον εαυτό της ελεύθερο και πέρα από συμπλεγματικές συμπεριφορές και απόψεις, αντιμετωπίζει το σώμα ως βιολογική λειτουργία, ως ένα σημαντικό στοιχείο της ανθρώπινης φύσης.

Κι έτσι μιλά με ειλικρίνεια για την σωματική ένωση, την ηδονή, το πάθος, την λαγνεία, την απόλαυση, την σαρκική επιθυμία με έναν ριζοσπαστικό τρόπο, χωρίς ομοιοκαταληξία, συχνά με μια ωμότητα, αλλά και με μια χαρακτηριστική τρυφερότητα.

Διαβάζοντας την ποίηση της Γκέλης Ντηλιά ανακαλύπτεις κοινές διαδρομές μέσα από στίχους ποιητών της Beat Generation, μια ποίηση αυθόρμητη, χωρίς φτιασίδια, τολμηρή, ειλικρινή, που αδιαφορεί για το κατεστημένο, ασυμβίβαστη.