Παγώνα Παρασύρη, Ποιήματα
29Σεπ
Επιστροφή
Ποιήματα
γαντζωμένα
σε αψίδα θριάμβου
στον σταυρό
που χάραξε
ο μπάτης
τυχαία
πάνω στην άμμο
του μεσημεριού.
Ραστώνη.
Εκπνέω λυγμικά
τον άρρητο πόθο μου
που βούλιαξε
σε μια κλεψύδρα.
Βυθίζω
τις χούφτες μου
βαθιά
μέσα στην άμμο.
Στρουθοκάμηλοι
πλανώνται.
Αδιόρατος, κάπου
εσύ.
Σε ένα γέρμα
του ήλιου.
Ροδοχάραμα
Στη θύμισή σου
εύηχα βλασταίνω
ατοπήματα.
Ριγώ.
Το σώμα μου
σε στάση
απολίθωσης.
Με κατακυριεύεις.
Εναγκαλίζομαι
την αύρα σου
την άσβεστη
όταν ροδοχαράζει
στο είναι μου.
Μπλέκομαι
σε ένα στρόβιλο
ανέγνωρου πάθους.
Ανείπωτη
η έλλειψη.
Αφήστε ένα σχόλιο

![Κώστας Ταχτσής, «Κι έχουμε πόλεμο!» [Απόσπασμα «Το τρίτο στεφάνι» (1962)]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-5-75x75.jpg)


![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Ανατολικά της Εδέμ» [σενάριο: Ζόι Καζάν]/ Σειρά, Netflix (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-1-5-75x75.jpg)




















