Επίλογος

Στίχους ποτέ δεν έγραψες εσύ;
Καλότυχος!…αν θες να με πιστέψης.
Μη γράψης- είν’ η τύχη σου χρυσή
Τον ποιητή καθόλου μη ζηλέψης.

Γέλα μαζή όταν αυτός γελά.
Περίπαιξε όσα εκείνος λέει
ΑΝ θέλης μην τον αγαπάς- αλλά.
Αλλά συμπάθησέ τον όταν κλαίει.

Και όταν ‘ς τη γωνιά φυλλομετρής
Τους στίχους που ενέπνευσε ‘ς τη Λύρα
Η πίστις, η αγάπη, η πατρίς,
Του ποιητού σου μη φθονής τη μοίρα.

Γιατί κάθε γραμμή ο ποιητής
Τη γράφει με το αίμα της ψυχής του.
Και του χαρτιού τα φύλλα που κρατείς
Είνε σχισμένα φύλλα της ζωής του.

Ήταν κάπως περίεργος ο τύπος που έμπαινε στο βασιλικό κήπο γιατί φορούσε ένα χιλιοτρυπημένο παλτό κουμπωμένο.
Μέχρι το λαιμό και φορούσε μαύρα λουστραρισμένα παπούτσια .Ήταν φρεσκοξυρισμένος και τα μαλλιά του χτενισμένα προς τα πίσω, άψογα ξυρισμένος.
Περνούσε το ηλιακό ρολόι και έριχνε μια ματιά στα δένδρα, τα φυλλώματα των δένδρων χωρίς να διαβάζει τις επιγραφές που υπήρχαν κολλημένες πάνω στους κορμούς των δένδρων.
Συνήθως πήγαινε καμιά ώρα πριν σκοτεινιάσει.
Και κατευθυνόταν προς τη λίμνη με τις πάπιες.
Εκεί καθόταν σε μια πράσινη σιδερένια καρέκλα δίπλα ακριβώς στην όχθη της λίμνης.
Παρατηρούσε τις πάπιες που άλλες πλατσούριζαν στο νερό που άπλωναν ενίοτε τα φτερά τους η έχωναν το κεφάλι τους στο νερό και μετά το τίναζαν σκορπώντας νερό ολόγυρα τους.
Άλλες περπατούσαν στη στεριά με τον αστείο τρόπο που περπατούν οι πάπιες η έμπαιναν στα ξύλινα σπιτάκια τους.
Και ξανάβγαιναν για να μπουν στη λίμνη.
Ο παράξενος τύπος με το χιλιοτρυπημένο παλτό και τα λουστραρισμένα παπούτσια παρέμενε για αρκετή ώρα
ασάλευτος παρατηρώντας τα αμφίβια.
Όταν πέρναγε ο κουλουρτζής αγόραζε ένα κουλούρι.
Δεν περνούσε πολύ ώρα και τον πλησίαζαν σχεδόν δίπλα δυο πάπιες.
Τον κοιτούσαν στα μάτια και εκείνος τις κοιτούσε στα μάτια
Δεν μπορούμε βέβαια να πούμε με βεβαιότητα ότι υπήρχε κάποια επικοινωνία ανάμεσα σ αυτά τα τρία πλάσματα. Τι είδους επικοινωνία να υπάρξει ανάμεσα σε ένα τύπο με χιλιοτρυπημένο παλτό και λουστραρισμένα παπούτσια. Οι άλλοι που κάθονταν σε άλλες πράσινες σιδερένιες καρέκλες τον κοίταζαν περίεργα αλλά εκείνος δεν έδινε δικαίωμα για περαιτέρω σχόλια ούτε άνοιγε ποτέ του συζήτηση.

 
μετακόμιση

Ι
Χθες μετακόμισα δυο δρόμους παραπέρα.

Αέρισα καλά το ξένο σπίτι

αλλά μυρίζει ακόμα φαγητά

τσιγάρα

αναπνοές.
Χθες μετακόμισα

μια μοναξιά

πιο πέρα.

ΙΙ

Σ΄ αυτό το σπίτι θα ʼρθούν

λιγότεροι συγγενείς

θαʼ ρθούν λιγότεροι φίλοι.

Δε θα το μάθουν καν πως μετακόμισα

δε θα χτυπήσουν το κουδούνι.
Τακτοποιώ τα πράγματα . Άλλο ένα άδειο σπίτι.

Βιβλία ,δίσκοι- άχρηστοι πλέον,

μικροπράγματα,

από μετακόμιση σε μετακόμιση

έφτασαν σώα ως εδώ.

Από σπίτι σε σπίτι αναλογίζομαι, μετρώ,

έχασα ανεπαίσθητα

ανθρώπους που αγαπούσα.

Επανάληψη

Στη γειτονιά του γλάρου εκεί που λιώνει το σί-
δερο καυτό από το οξυγόνο και στάζει ο Θεός
το μπλε και κίτρινο ο άνθρωπος, σε θάλασσα
μικρή που γερανοί φορτώνουν, περνάω απένα-
ντι διαρκώς κλεφτά κοιτώντας σκοινιά και γά-
ντζους και μαύρη πίσσα….

Τύχη

Χιλιάδες πόδια στους ίδιους δρόμους
όλα πατούν
άλλα σκοντάφτουν
κάποια λασπώνονται
λίγα την βγάζουν καθαρή.