Ήταν κάπως περίεργος ο τύπος που έμπαινε στο βασιλικό κήπο γιατί φορούσε ένα χιλιοτρυπημένο παλτό κουμπωμένο.
Μέχρι το λαιμό και φορούσε μαύρα λουστραρισμένα παπούτσια .Ήταν φρεσκοξυρισμένος και τα μαλλιά του χτενισμένα προς τα πίσω, άψογα ξυρισμένος.
Περνούσε το ηλιακό ρολόι και έριχνε μια ματιά στα δένδρα, τα φυλλώματα των δένδρων χωρίς να διαβάζει τις επιγραφές που υπήρχαν κολλημένες πάνω στους κορμούς των δένδρων.
Συνήθως πήγαινε καμιά ώρα πριν σκοτεινιάσει.
Και κατευθυνόταν προς τη λίμνη με τις πάπιες.
Εκεί καθόταν σε μια πράσινη σιδερένια καρέκλα δίπλα ακριβώς στην όχθη της λίμνης.
Παρατηρούσε τις πάπιες που άλλες πλατσούριζαν στο νερό που άπλωναν ενίοτε τα φτερά τους η έχωναν το κεφάλι τους στο νερό και μετά το τίναζαν σκορπώντας νερό ολόγυρα τους.
Άλλες περπατούσαν στη στεριά με τον αστείο τρόπο που περπατούν οι πάπιες η έμπαιναν στα ξύλινα σπιτάκια τους.
Και ξανάβγαιναν για να μπουν στη λίμνη.
Ο παράξενος τύπος με το χιλιοτρυπημένο παλτό και τα λουστραρισμένα παπούτσια παρέμενε για αρκετή ώρα
ασάλευτος παρατηρώντας τα αμφίβια.
Όταν πέρναγε ο κουλουρτζής αγόραζε ένα κουλούρι.
Δεν περνούσε πολύ ώρα και τον πλησίαζαν σχεδόν δίπλα δυο πάπιες.
Τον κοιτούσαν στα μάτια και εκείνος τις κοιτούσε στα μάτια
Δεν μπορούμε βέβαια να πούμε με βεβαιότητα ότι υπήρχε κάποια επικοινωνία ανάμεσα σ αυτά τα τρία πλάσματα. Τι είδους επικοινωνία να υπάρξει ανάμεσα σε ένα τύπο με χιλιοτρυπημένο παλτό και λουστραρισμένα παπούτσια. Οι άλλοι που κάθονταν σε άλλες πράσινες σιδερένιες καρέκλες τον κοίταζαν περίεργα αλλά εκείνος δεν έδινε δικαίωμα για περαιτέρω σχόλια ούτε άνοιγε ποτέ του συζήτηση.
Η μια πάπια ήταν κάπως η αρκετά μεγαλύτερη από την άλλη. Και έδιωχνε τις άλλες πάπιες να πλησιάσουν το κύριο
Αλλά μετά ξαναερχόταν κοντά του
Ίσως τον είχαν συνηθίσει η τον λυπόντουσαν για το παλτό του.
Αυτό είναι μάλλον αστείο γιατί η λύπη προϋποθέτει νοημοσύνη.
Αυτός έκοβε το κουλούρι μικρά -μικρά κομματάκια και τα έριχνε στις δυο πάπιες
Φαίνονταν ευχαριστημένες που έτρωγαν κουλούρι από τον κύριο .
Σαν κάτι να ήθελαν να του πουν.
Όμως αυτό ίσως να ήταν η ιδέα του
Έριχνε μικρά -μικρά κομματάκια κουλούρι και κοιτάζονταν στα μάτια.
Κάπου- κάπου βύθιζαν το κεφάλι τους στο νερό και όταν το έβγαζαν έμοιαζαν σαν κλαμένες.
Όταν πάπιες και αλληλοκοιτάζονται στην καρδιά του ανθρώπου υπάρχει θλίψη.
Σαν κάτι να θέλει να τους πει και κάτι να θέλουν να του πουν.
Την ώρα που ήταν να κλείσει ο κήπος ερχόταν ο φύλακας και έλεγε πως ήταν ώρα να φύγουν
Οι πάπιες σαν να ήξεραν ότι όταν πλησίαζε ο φύλακας σήμαινε πως ήταν ώρα να φύγει ο τύπος με το χιλιοτρυπημένο παλτό και τα λουστραρισμένα παπούτσια.
Τι θα κάνανε οι πάπιες άμα έφευγε ο κύριος
Ίσως θα παγαίνανε στα σπιτάκια τους να κοιμηθούν λίγο και να ξαναβγούν να κολυμπήσουν και να ξαναμπούν .
Το βράδυ στον κήπο βασιλεύει απόλυτη ερημιά
Και σκοτάδι εκτός αν έχει πανσέληνο.
Έτσι ο κύριος σηκωνόταν από την πράσινη σιδερένια καρέκλα του και έριχνε μια τελευταία ματιά στις δυο πάπιες
Μετά αφού περνούσε τη λίμνη έκοβε δεξιά σε ένα μονοπάτι και έβγαζε το χιλιοτρυπημενο παλτό του και το πέταγε σʼ ένα κάδο σκουπιδιών
Γιατί φορούσε αυτό το χιλιοτρυπημενο παλτό κάνεις δεν ξέρει. Η ίσως σε κάποια παραξενιά του…
Πάντως φορούσε ένα υπέροχο γκρι κουστούμι και γαλάζιο πουκάμισο με μια υπέροχη κίτρινη γραβάτα που ήταν στιγματισμένη με μικρές γαλάζιες βούλες.
Ξαναγύριζε πίσω ,περνούσε το ηλιακό ρόλοι και έβγαινε από την είσοδο στο πεζοδρόμιο
Τότε έπαιρνε το δρόμο για τη Μεγάλη Βρετάνια.
Εκείνη την ώρα το μπαρ του Τζι εντ Βι ήταν σχεδόν πάντα άδειο
Ο Τόνυ ο μπάρμαν όταν τον έβλεπε έκανε σαν μικρό παιδί από τη χαρά του.
Σχεδόν πάντα την ίδια ώρα. Ασφαλώς ένα Ντραι ΤΖΙΝ.
Πάλι ασφαλώς πήγατε και ταΐσατε τις πάπιες.
Πίνοντας το Ν. Τζιν τον ρώτησε
Γιατί δεν έχετε μια μικρή σκυλίτσα η μια γατούλα να σας κάνει παρέα ολημερίς
Δεν θέλω κάτι να περιφέρεται στο σπίτι μου, να τρίβεται επάνω μου, να το χαϊδεύω, να του μιλάω η να κάνει θόρυβο.
Φυσικά ούτε γυναίκα
Φυσικά είστε ένας Τζέντλεμαν, οπωσδήποτε, αλλά περίεργος άνθρωπος. Και δεν νομίζω ότι έχετε οικονομικό πρόβλημα.
Μου φαίνεται πως όλες οι πάπιες έχουν κάτι λυπημένο στο βλέμμα τους, είπε ο κύριος με το γκρι κουστούμι και τα λουστραρισμένα παπούτσια.
Και τι σας τραβά τόσο πολύ στη λύπη ρώτησε ο Τόνυ
Ο Εσταυρωμένος
Την προηγούμενη φορά είχαμε μιλήσει η μάλλον είχαμε αρχίσει να μιλάμε για τον θεό και από ότι μου είπατε αν κατάλαβα καλά ούτε πιστεύετε ούτε δεν πιστεύετε. Πως γίνεται αυτό
Εκείνη τη στιγμή μπήκε στο μπαρ μια όμορφη μεσόκοπη κυρία που φορούσε γαλάζιο φαρδύ φουστάνι ,κρεμ μάλλινο πουλόβερ και μπορντό παλτό.
Κάθισε στην άκρη του μπαρ και παρήγγειλε ουίσκι με νερό
Η πιστεύετε η δεν πιστεύετε. Πως είναι δυνατόν να πιστεύετε στον Εσταυρωμένο και να μην πιστεύετε στο θεό
Η κυρία που ήταν γεμάτη παράξενα κοσμήματα ήπιε σχεδόν μονοκοπανιά το ποτό της και ζήτησε ακόμη ένα.
Ο Τόνυ και ο κύριος με το γκρι κουστούμι μιλούσαν ψιθυριστά.
Και ο κύριος παρήγγειλε δεύτερο κοκτέιλ
Ο Τόνυ πέρασε μπροστά από το μπαρ για να δυναμώσει το φωτισμό και ξαναγύρισε στη θέση του
Έσκυψε κοντά στο αυτί του κυρίου και του ψιθύρισε
Φοράει κόκκινη κυλόττα
Προτιμώ να μη μιλήσουμε γι αυτό το θέμα, είπε ο κύριος
Για τη κόκκινη κυλόττα, ρώτησε ο Τόνυ
Όχι είπε ο κύριος. Για το θεό
Από ότι μου έχετε πει ασχολείστε με το γράψιμο
Ναι είπε ο κύριος με το γκρι κουστούμι και τα λουστραρισμένα παπούτσια
Σε αυτό το σημείο ας αναφέρουμε πως ήταν μαύρα
Σίγουρα κάτι θα εξηγείτε σε κάποιο από τα κείμενα σας. Και δεν σας ρωτώ γιατί δεν εκδίδετε. Η δε θα μου απαντήστε η θα μου δώσετε μια αόριστη απάντηση. Αφού ,έτσι υποθέτω, δεν έχετε ανάγκη από χρήματα, γράφετε γιατί δεν ξέρετε τι άλλο να κάνετε. Πάντως για μένα αφού πιστεύετε στον Εσταυρωμένο πιστεύετε και στο θεό.
Είστε ο πιο ενδιαφέρον τύπος που έχω δει ποτέ στη ζωή μου, είπε ο Τόνυ
Της κυρίας με το κοντό φουστάνι που είχε γυρίσει προς το μέρος του κυρίου και είχε ανοίξει τόσο πολύ τα πόδια της που φαινόταν ολοκάθαρα το κόκκινο βρακί της τής είχε κινήσει την περιέργεια τι λέγανε ο μπάρμαν και ο κύριος με το γκρι κουστούμι. Γιατί μιλούσαν ψιθυριστά.
Ακόμη ένα ουίσκι με νερό ,είπε
Τώρα που ήταν προχωρημένη νύχτα κολυμπούσαν στην κατάμαυρη λίμνη η έμπαιναν μέσα στα πολύχρωμα σπιτάκια τους.
Πολύ θα ήθελε και ο κύριος με το γκρι κουστούμι και τα μαύρα λουστραρισμένα παπούτσια να ζει μέσα στην ερημιά σε ένα από αυτά τα σπιτάκια δίπλα στις πάπιες.
Η κυρία πήγε στην τουαλέτα.
Όταν γύρισε φαίνεται ότι είχε βγάλει το κορμάκι της.
Ούτε για τα πολιτικά έχετε καμία συγκεκριμένη θέση
Όχι είπε ο κύριος
Τώρα είχε ανοίξει τα πόδια της και φαινόταν διάπλατα το μουνί της έτσι ώστε να το βλέπει μόνο ο κύριος με κλπ…
Επειδή κανείς μέχρι τώρα δεν της είχε απευθύνει το λόγο, είπε κοιτώντας και τους δυο
Μάθατε για τις φοβερές πλημμύρες στην Αμερική; Μέχρι και στρατό από το Αφγανιστάν φέρανε για να βοηθήσει.
Φοβερό, μα δεν είναι φοβερό να πεθαίνει τόσος κόσμος
Έλπιζε να απαντήσει ο κύριος αλλά απάντησε ο Τόνυ
Ναι είναι τραγικό είπε ο Τόνυ, Το ακούσαμε στα νέα
Τότε άρχισε να κλαίει με αναφιλητά, και ακούμπησε το κεφάλι της πάνω στο μπάγκο
Τέλος σταμάτησε να κλαίει, ανασήκωσε το κεφάλι της από το μπάγκο ,έκλεισε τα πόδια της και είπε στο Τόνυ
Ένα κοκτέιλ από μένα για τον κύριο
Τότε ο κύριος της απηύθυνε το λόγο. Δεν πίνω ποτέ μου τρίτο κοκτέιλ
Μπορώ να μάθω με τι ασχολείστε
Σχεδόν με τίποτα
Εσείς με τι ασχολείστε ρώτησε ο κύριος με το γκρι κλπ… Είμαι καλλιτέχνης. Τι είδους καλλιτέχνης
Ποιήτρια. Δεν διαβάζετε ποίηση ,δε σας αρέσει η ποίηση, μου δίνετε τη διεύθυνση σας, θα μπορούσα να σας στείλω τη τελευταία ποιητική μου συλλογή να ορίσουμε μια μέρα να σας τη φέρω εδώ
Όχι, είπε ο κύριος. Δεν με ενδιαφέρει.
Ο Τόνυ όλη αυτή την ώρα άκουγε
Τότε εκείνη άφησε στο μπάγκο ένα πενηντάρικο. Έσπασε χίλια κομμάτια το ποτήρι της και εξαγριωμένη ζύγωσε τον κύριο στο αυτί και ξεστόμισε. Είσαι πούστης. Είσαι άχρηστος. Και γύρισε την πλάτη και βγήκε έξω από το ξενοδοχείο.
Εκείνη την ώρα μπήκαν μέσα και κάθισαν στο μπαρ μια οικογένεια Αμερικανών και ένα κομψοντυμένος Κινέζος. Τόνυ είπε ο κύριος να σε πληρώσω και τα ξαναλέμε σύντομα.
Στην έξοδο πήρε ένα ταξί και πήγε κατευθείαν σπίτι του.
Ήταν δυο δωμάτια ,κουζίνα, μπάνιο.
Το ένα ήταν κρεβατοκάμαρα της οποίας το κρεβάτι πρέπει να μην είχε χρησιμοποιηθεί για πολλούς μήνες.
Στο σαλόνι υπήρχαν δυο πολυθρόνες, ένα τραπέζι χαμηλό, και ένας καναπές στρωμένος με ένα σεντόνι και ριγμένη πάνω στο σεντόνι μια μπλε μάλλινη κουβέρτα.
Έβγαλε προσεκτικά το κουστούμι το κρέμασε στη ντουλάπα του μπάνιου, φόρεσε τις πιζάμες του πήγε στο μπάνιο, έκλεισε τα φώτα, και τυλίχτηκε μέχρι το λαιμό με τη μπλε κουβέρτα
Και κοιμήθηκε σαν σκυλί και σαν άγγελος.
Οκτώβριος 2006
.
.











Πιο πολύ σχέση φαίνεται να έχει με τον Νηρέα από την Ομηρική παράδοση (ή έτσι μου φαίνεται, άλλωστε κι ο Σεφέρης από εκεί άντλησε).
Υπάρχει μια επίμονη μουσική φράση που ολοένα επανέρχεται χωρίς ποτέ να ολοκληρώνεται σε πλήρη μελωδία.
Από την άλλη όμως κι ο ίδιος (από τα όσα βρήκα στο διαδίκτυο) έτσι κάπως πρέπει να είχε νιώσει την ποίηση, σαν κάτι που πάντα μας αφήνει με την πίκρα του ανολοκλήρωτου…
Τα ποίηματά του (“Στον ύπνο του Ποιητή”) με συντρόφευσαν μέρες αυτού του καλοκαιριού. Τον ξανα-ανακάλυψα. Γιατί έπρεπε να λερωθώ περισσότερο για να τον κατανοήσω και περισσότερο. Κι ακόμα είμαστε μεταξύ μας ξένοι.
“Μην αφήσεις τη ψυχή σου να πετάξει.
Είναι γεμάτος καρχαρίες ο ουρανός”.
Ένα από τα πολλά του.
…καλό,
αλλά δεν θα συμφωνήσω Σπύρο
κι αν δεν φας το δάγκωμα στο πέταγμα
θα το φας στο μπουσούλημα, λέω εγώ…
το κείμενο μου άρεσε πολύ
Από προσωπικές πληροφορίες που έχω ο Νότης Γέροντας λάτρευε το Σεφέρη. Ο στίχος υπογραμμισμένος από το Νότη…και μετέπειτα έγινε ο τίτλος του βιβλίου…Σαπώ, Μέστρε!