Επίλογος

Στίχους ποτέ δεν έγραψες εσύ;
Καλότυχος!…αν θες να με πιστέψης.
Μη γράψης- είν’ η τύχη σου χρυσή
Τον ποιητή καθόλου μη ζηλέψης.

Γέλα μαζή όταν αυτός γελά.
Περίπαιξε όσα εκείνος λέει
ΑΝ θέλης μην τον αγαπάς- αλλά.
Αλλά συμπάθησέ τον όταν κλαίει.

Και όταν ‘ς τη γωνιά φυλλομετρής
Τους στίχους που ενέπνευσε ‘ς τη Λύρα
Η πίστις, η αγάπη, η πατρίς,
Του ποιητού σου μη φθονής τη μοίρα.

Γιατί κάθε γραμμή ο ποιητής
Τη γράφει με το αίμα της ψυχής του.
Και του χαρτιού τα φύλλα που κρατείς
Είνε σχισμένα φύλλα της ζωής του.
Απόκριση στον Παλαμά

…Πώς αλλιώς
να σε πω; o συνοδοιπόρος,
χαίρε…
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Συνοδοιπόροι ναι, μαζί κινήσαμε
στης Τέχνης το γλυκοξημέρωμα — όμως
με του καιρού το πέρασμα, χαράχτηκε
του καθενός μας χωριστός ο δρόμος:

Εσύ το Ωραίο μες στα μεγάλα ζήτησες
κι’ εγώ στα ταπεινά κι’ αποριμένα,
και δούλεψες το μπρούντζο και το μάρμαρο
κι’ άφησες τον πηλό της γης σ’ εμένα.

Στις αλπικές χιονοκορφές ανέβηκες
και στάθηκα στις λιόφωτες ραχούλες’
αρχόντισσες και ρήγισσες οι Μούσες σου
κι’ εμένα ψαροπούλες και βοσκούλες.

Εσύ στης δάφνης τ’ ακροκλώναρα άπλωσες
κι εγώ σε κάθε χόρτο και βοτάνι’
στεφανι έχεις φορέσει από δαφνόφυλλα –
λίγο θυμάρι του βουνού μου φτάνει

Τὰ πρωτοβρόχια

Μὲ τὰ πρωτοβρόχια θἄρθουν τὰ μηνύματα
τοῦ χειμώνα: τὸ ποτάμι θὰ θολώσει,
θὰ τριζοβολοῦν ξερὰ τὰ πλατανόφυλλα
θὰ κρυώσει ἡ νύχτα καὶ θὰ μεγαλώσει.

Θὰ δροσοσταλάζουν κόκκινα τὰ κούμαρα,
κυκλαμιὲς θ᾿ ἀνθοῦν στὸ χῶμα ταίρια ταίρια,
θὰ καπνίζουν σφαλιστὰ τὰ χωριατόσπιτα
καὶ θ᾿ ἀρχίσουν τὰ σπιτιάτικα νυχτέρια.

Θὰ σωπάσει ὁ τζίτζικας κι ἑτοιμοτάξιδα
γι᾿ ἄλλων τόπων ἄνοιξη, μακριὰ ἀπ᾿ τὰ χιόνια
βράδυ βράδυ ὡς τὰ μεσούρανα θὰ χύνονται
μαῦροι φτερωτοὶ σταυροὶ τὰ χελιδόνια.

Ὦ χαρά μας! τὸ χειμώνα θὰ προσμένομε,
δίχως πάγους καὶ χιονιὲς νὰ φοβηθοῦμε:
τὴ ζωή μας τὸ στερνὸ ταξίδι ἐκάναμε
καὶ τὴν ἄνοιξη ἄλλων τόπων δὲν ποθοῦμε.

Το βιβλίο περιέχει κείμενα από τις εκδηλώσεις που έγιναν προς τιμή του ποιητή, δημοσιεύματα, κείμενα και μελέτες για το έργο του κ.ά.

από Σπύρος Αραβανής
29 Comments