Επανάληψη

Στη γειτονιά του γλάρου εκεί που λιώνει το σί-
δερο καυτό από το οξυγόνο και στάζει ο Θεός
το μπλε και κίτρινο ο άνθρωπος, σε θάλασσα
μικρή που γερανοί φορτώνουν, περνάω απένα-
ντι διαρκώς κλεφτά κοιτώντας σκοινιά και γά-
ντζους και μαύρη πίσσα….

Τύχη

Χιλιάδες πόδια στους ίδιους δρόμους
όλα πατούν
άλλα σκοντάφτουν
κάποια λασπώνονται
λίγα την βγάζουν καθαρή.

Επιστρέφω

Όλο το βράδυ
η πόρτα ανοίγει ελαφρά
από τον αέρα
ανοίγει και κλείνει ελαφρά
από τον αέρα
κάπου κάπου τρίζει
τότε ένα πουλί
στο πόμολο πετά τρομαγμένο
και επιστρέφει
ο αέρας φυσά
το σκοτάδι πέφτει.

Ταξιδεύοντας

Δεν θα πάμε.
Το ξέρω.
Σε κάποια ναι. Δύο , τρία . Ίσως. Το πολύ.
Στα άλλα όχι. Σίγουρα όχι.
Τα ταξίδια εννοώ
αυτά πού κάθε βράδυ
σχεδιάζουμε γελώντας
και περνάμε όμορφα
και σ΄ αγαπώ ακόμα
κι όταν στις λεπτομέρειες διαφωνούμε
μα στο τέλος συμφωνούμε
και ξέρω πως ξέρεις κι εσύ
ότι δεν θα πάμε σε όλα
όχι τουλάχιστον σε όλα.
Και περιμένω με χαρά αDόψε
και πάλι το επόμενο ταξίδι
να σχεδιάσουμε ,το δικό μας
αυτό πού δεν θα πάμε.

Σιωπηλά έσβησε

Στήριξε το χέρι του
και πάνω του ακούμπησε το αριστερό του
πρόσωπο
με το δεξί έσπρωξε τη σκέψη εκείνη
που κούρδιζε στο μυαλό του φόβο
η καρέκλα του καφέ ξύλινη
και αυτός ριγμένος πρόχειρα
σαν μισοάδεια σακούλα πλαστική
σιωπηλά έσβησε το τσιγάρο
σηκώθηκε αβέβαια
κούμπωσε το κορμί του σφιχτά στο πανωφόρι
γύρισε τη πλάτη κι ανέβηκε το πρώτο σκαλί
η σκάλα γυμνή σκέτο τσιμέντο
συνέχισε αργά και τέλος δεν είχε
ένα σκυλί γάβγισε επαναληπτικά
Πίσω στο πάτωμα
απόμεινε
ένα κουμπί.