Κωστούλα Μάκη, Ποιήματα
18Σεπ
Απόδραση
Η ρώγα σου
μέσα απ’ το ρούχο
όταν εμφανίζεται
δελφίνι
απ’ το κοπάδι απόμακρο
σε ελιγμούς απρόβλεπτους
και
όλο
μου
ξεφεύγει.
*****
In vino veritas, in the morning terms and conditions apply
Δεν έχω μνήμη
άνδρα στο σούρουπο
αφημένε
ούτε τραγουδιστή φωνή
για να σου μολογήσω
πώς της ελαφίνας το κυνήγι
αναβλήθηκε οριστικά.
Ζέφυρε και κύμα
που αγάλι αγάλι πλησιάζεις
δεχόμενο τις πέτρες των παιδιών
απ’ την όχθη
για σας πλήθος
οι φωνές των αηδονιών
πού οι λάμιες
κάθε βράδυ
ημερεύουν
μέσα στα τσουκάλια
με το αίμα
το αχνιστό.
Ούτε τον ίσκιο
ούτε τα ονόματα
τόσων βουνών
τριγύρω μου θυμάμαι
γιατί
το οικείο
προκύπτει
απ’ τα άγνωστα χώματα
τυχαία
όταν τα πατάς
με την πετριά της λήθης.
Διαβάστε περισσότερα
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Εκατό χρόνια μοναξιά» [σκηνοθεσία: Laura Mora & Carlos Moreno), ΝΕΤFLIX [Β’ σεζόν]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/images-1-1-75x75.jpg)



















