Ποίηση: Κώστα Βάρναλη, Κώστα Καρυωτάκη, Γιάννη Ρίτσου, Πάμπλο Νερούδα, Ναζίμ Χικμέτ

Γιάννης Ρίτσος, «Οι ρίζες του κόσμου»

Λίγα καψαλιασμένα σκοίνα
στη μασκάλη του καλοκαιριού
λίγες ασφάκες
το θυμάρι.

Διψάσαμε πολύ.
Πολύ πεινάσαμε.
Πολύ πονέσαμε.

Δεν το πιστεύαμε ποτές,
νάναι τόσο σκληροί οι ανθρώποι.
Δεν το πιστεύαμε ποτέ
νάχει τόση αντοχή η καρδιά μας.

Αξούριστοι
μ’ ένα κομμάτι θάνατο στην τσέπη μας
πούναι ένα στάχυ να πει καλημέρα;

Διψάσαμε πολύ
δουλεύοντας ολημερίς την πέτρα.
Κάτου απ’ τη δίψα μας
είναι οι ρίζες του κόσμου.

Τα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου που περιέχονται στο άλμπουν «Οι ρίζες του κόσμου» ανήκουν στον κύκλο Πέτρινος Χρόνος. Γράφτηκαν στη Μακρόνησο τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1949 στο ΙV τάγμα πριν ακόμη ο ποιητής βιώσει όλο τον τρόμο του ΙΙ τάγματος. Τα χειρόγραφα αυτά είχαν τοποθετηθεί θαμμένα στη γη μέσα σε μπουκάλια σφραγισμένα. Ξεθάφτηκαν τον Ιούλιο του 1950.
Μελοποιήθηκαν στο διάστημα μεταξύ 1971-1973.