Πάνος Σφυνδίλης, Ποιήματα
26Ιου
ΚΛΕΨΥΔΡΑ
Κοιτάζοντας την κλεψύδρα, αναρωτιόμουν πώς
πέρασε ο χρόνος χωρίς να κάνω κάτι.
Μετράω χρόνια απραγίας.
Το χρόνο τον μέτρησα, τον γύρισα πίσω,
κοίταξα τα χρόνια που ήμουν στάσιμος,
σαν κάποιον να μου σταμάτησε
την άμμο στην κλεψύδρα,
σαν κάποιον να με κάρφωσε εκεί,
σαν αυτή να ήταν η τιμωρία μου.
**
ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ
Ποιος είναι αυτός που σε μάγεψε μια νύχτα,
μια νύχτα που δεν το περίμενες να αγαπήσεις,
μια νύχτα που η ψυχή σου θα φώτιζε σαν αστραπή
σε ένα μπαρ στην Καζαμπλάνκα;
Ο κόσμος γύρω μας χάνεται στη σιωπή,
μόνο η βροχή και τα μυστικά που μοιραζόμαστε,
σε μια νύχτα που θα μείνει στην αιωνιότητα,
Και η καρδιά σου, και η καρδιά μου,
χτυπάνε σαν να ήταν η πρώτη φορά
ενωμένες ξανά, σε μια μαγική νύχτα
στην Καζαμπλάνκα.




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















